Birlikte yanalım dediğiniz birisi var mı?

Ben geçmişte öyle birini hissettim elbet, ateşe atılsa peşinden gidecek kadar güçlüydü bağım. Bir bakışı bile içimi tutuşturur, yanarken bile huzur verirdi. O zamanlar birlikte yanmak gözü kara bir cesaret gibi gelmezdi bana, aksine hayatın en güzel tarafıydı. Şimdi geriye dönüp baktığımda, her ne kadar bitmiş olsa da o duygunun izini hâlâ taşıyorum. İçimdeki bazı yaraları acıtsa da aynı zamanda var olduğuma, kalbimin gerçekten sevdiğine dair en canlı kanıtlardan biri gibi duruyor.