Tanışma ruhu yaşatılırsa aşk ta yaşar mı, aşk esasen birbirini ömür boyu tanıma isteği değil midir?

) Gayet güzel bir teori bence. Evet diyorum. Bir yaşlı amca vardı. Hanımı ölmüş, kimsesi olmadığı içinde huzurevinde kalırdı. Çok neşeli, ortamın meddahıydı. Ama herkesi güldürüp sonra bir köşeye geçer overting yapardı. Halini hatırını sordurmak dışında pek cevap vermezdi.

Ben bunu bir gün sıkıştırdım, ağzını aradım. "Veli amca çok fazla overting yapıyorsun. Üzüyor bu beni..." "Kızım burada manita olanlar var. Unutuyorlar ama gene de birbirlerini 70, 80'lerinde hala tanıma peşindeler. Benim hanım öleli beş yıl oldu ama ben hergün onun hakkında yeni şeyler öğrenmeyi çok severdim. İyisiyle kötüsüyle beni daha çok bağlardı bu şeyler ona" demişti. (Not defterimden yazıyorum yoksa aklımda tutamam tabi bunca şeyi)

Yani demem o ki, Veli amca gibi biriyseniz elbette bu teori yerini bulup, sizin ilişkinizi güzelleştirir. Ama değilseniz aranızı da açabilir bu durum. Misal "ben hapse girdim, çıktım" derse Mahmut evlendikten on yıl sonra, karısı sosyetik Nurten'de "ayy aşkoo okey, nolcak yaa" demez bence.