Birine karşı hislerimizi kaybettiğimizde neden gözümüzde sıradanlaşır?

İnsan karşısındaki kişide kendisini görür, bu tamamen zıt eksende bir karakterde bile böyledir. Yani o zamanlar senin bir ihtiyacına, kendini tanımana vesile olacak bir şeye yol yapıyordur, kendinde bir şeye karşılık geliyordur sen de bağlanmışsındır. Ya da aşık olmak istediğin için kendini kandırmışsındır. Tüm bunlar kişinin kendisini tanıma sürecini ifade eder ve aslında işin özünde kendimizi yeterince değerlendirip hesaba katmayışımız yatıyor. Gerçek aşkı ancak kişinin yeterince kendisini gerçekleştirebildiği potansiyelde olduğunda bulacağına inananlardanım, geriye kalan her şey seni o güne hazırlayan süreçler. Sıradanlaşması da bundan. Kendini yeterince tanırsan kendini kandırabileceğin hiçbir alan kalmadığında, birisini olduğu hâliyle görmeye başlarsın ve bu sizin dinamiğiniz olur, onun en ufak hareketi bile senin için biçilmiş kaftandır.