Sevmiş gibi davranıp gidenler, kırdıkları kalbin sesini hiç duyuyor mu?

Biri bana yardım etsin boguldum öldüm bittim ben her kalemde yeniden delirmek delirmek kim billir ne güzel şeydir benim şu aklıma ne gelse bu aklımdan geldi albayım bence insan deliricekse asktan delşrmeli öyle boktan cocukluk hatıraları yüzünden degil hayır bunun ne romanı yazılır ne filimi çekilir😅 buda benden size gelsin

Deliliğin Romanı

Delirmek…

O değil aslında,

Delirmek, aşkın kara pusulasında yolunu yitirmek.

Çünkü çocukluk?

Bir pislikten başka ne ki?

Kirli anılar, lekeli yüzler,

Yıllardır çürüyen tozlu bir sandıkta unutuşun resmi.

Delilik, orada değil.

Delilik, aşkın çıldıran köşesinde gizli,

Bir fısıltı gibi içinden geçtiğinde,

İnsan kalbinin parçalarını toplamak zorunda kalmasıdır.

Ve bil ki,

Delirmek istiyorsan,

Aşktan delireceksin.

Çünkü aşk,

Dünyanın en derin uykusunu bile uyandırır,

Ve insanı kendinden koparıp sürükler bilinmeze.

Çocukluksa…

Sadece çamurda kaymış bir çocuktur,

Bir yanıyla unutulması gereken bir gölge.

Ama aşk,

Dünyayı yıkıp geçer,

Ve orada başlar delilik.

Sen ki “deliyorum” diyorsun,

Oysa gerçek delilik

Kalbinde gizlenir,

Bir kırık aynada yüzünü göremediğin anlarda.

Delirmek,

Yalnız kalmak değil,

Yalnız kalmanın farkında olmaktır.

Ve işte,

En acı gerçek:

Delilikten önce

Aşktan vazgeçmek gerekir.

Ama vazgeçmek,

En delice çaresizliktir.
Siz hic eski sevdiginiz size tekrar zarar verir mi diye korktunuz mu ben korktum ama zarar vermesinden degil içinmdeki ona olan inanmışlık kırıntısına yine zarar vermesinden seviyoruz olmuyor ne yaparsak yapalım olmuyor ve usta konuşanı anlamak kolaydır herkes yapar zor olan sussanı duymaktır sen benim sustuklarımı duydun mu ben seni susmalarından tanırım.

Genelde duymuyorlar ya da duysalar bile kendilerine itiraf etmiyorlar.
Bazıları gerçekten farkında olmadan kırar, kendi kafasında “haklı sebepler” üretir.
Bazıları ise farkındadır ama yüzleşmekten kaçmak için kulaklarını tıkar. Kırılan kalbin sesi dışarıdan çok sessizdir ama içten bakınca bir gök gürültüsü gibi yankılanır.
Giden kişi o sesi duymasa bile, kalan kişi o sesi yıllarca içinde taşır.
İyileşmek de aslında o sesi zamanla kısabilmeyi öğrenmektir...