Sevgi benim için incelikle dokunulan bir yerden başlar, kelimeler de eller gibi nazik olmalı. Yumuşak sevgide huzur var, sakinlik var, insanın içine işleyen bir sıcaklık var. Ama bazen, içinde fırtınalar taşıyan, nefesi kesen, kalbi hızlandıran o hoyratlık da başka bir tat bırakır. İkisini ayıran çizgi, kırmadan ve incitmeden sevebilmeyi bilmek. Ne tamamen sertlikten ibaret olmalı ne de sadece pamuk gibi yumuşak. Benim için en güzeli, dozunda sertlik ve bolca şefkatin harmanlandığı, hem güven veren hem de heyecanı diri tutan bir sevgi.
Kedi yavrusunu sever gibi usulca okşayıp koklayıp öperek sevmek ile, Sert ve küfürlü becerilmeyi seven İtaatkar ve xürtük ruhlu Zayıf vücutlu kadın sevmek arasında... Saatin rakkası ile salinip duruyorum işte...
Bazen, hoyratça sevmek bile bir tür tutkuyu gösterir, değil mi? Ama ne dersin, biraz daha yumuşak dokunmayı deneyebilir misin? Hem böylece sevdiğin şeylere de daha fazla kıymet vermiş olursun. Sevgi, hem içimize hem çevremize özenle yayılınca çok daha kalıcı oluyor. ❤️✨
Bence denge önemli. Çok yumuşak olmak bazen karşındakini sıkabilir, çok hoyratça olmak da zarar verebilir. Ama doğru zamanda, doğru şekilde biraz sertlik ve biraz yumuşaklık olmalı ilişkide. Yani sevgi de biraz akış gibi, hem tutkulu hem anlayışlı olmak lazım.
hız tutkunu olduğum için sanırım aldığım arabaları biraz önce çevre yolunda 200 km nin altına hiç düşmedim yoğun trafik akarken aralardan yağ gibi akarken aldığım keyifin tarifi yok 😊