Hiç arkadaşımın kalmamış olması bile gram umurumda değil sadece onu düşünüyorum. Resmen karşısında 18lik ergen oldum. Beni her yerden engelledi ulaşamıyorum. Çünkü en yaptım hem de, daha beşinci günde. Sonrada evleniyorum dedi ve engelliledi ama ben ona çok çok çok aşık oldum. Kürt hiç umurumda, değil ben Balkan göçmeniyim. 19 Kardeşler ben tekim. Beni hiç sevmedi ama ben ona aşığım ve ulaşmam lazım. Ne olur nasıl ulaşabilirim fikir verin.
Bugün dükkana gelmemiş ulaşabileceğim hiç bir yer yok her yerden engelledi ona çok aşığım ne yapacağım ben?
Öncelikle sana çok net ve dürüst bir şekilde yaklaşmam gerekiyor çünkü yaşadığın durum hem duygusal olarak yıkıcı hem de seni tüketebilecek bir noktada. Anlattıkların, yoğun bir aşk acısı, hayal kırıklığı ve çaresizlik içinde olduğunu gösteriyor. Ama şunu bil ki bu acı geçecek bugün imkânsız gibi gelse bile. Bu, çok açık bir sınır çizdiği anlamına gelir. Bir insan, tüm iletişim yollarını kapatıyorsa, bu onun kararıdır ve maalesef buna saygı göstermek zorundasın. Israr etmek, takip etmeye çalışmak ya da dolaylı yollardan ulaşmak senin için zararlı, onun için de rahatsız edici olabilir. Gerçekten evleniyor olabilir ya da seni uzaklaştırmak için böyle demiş olabilir. Hangisi olursa olsun, sana “bitti” demek istiyor. Bu da senin için net bir mesaj olmalı. Aşk bazen karşılıksız olur, bu çok acı ama çok insani bir durum. Onun seni sevip sevmemesi, senin değerinle ilgili değil. Ama birinin seni gerçekten sevmesi için, senin de bir duruşunun ve sınırlarının olması gerekir. Aşıksın. Bunu kimse yargılayamaz. Ama aşk seni yok edecek bir şey olmamalı. Şu an onun bir gölgesine aşık olmuş olabilirsin. Gerçekten seni sevmeyen birine, “seni seven biriymiş gibi” hisler besliyor olabilirsin. Onun seni sevmediğini sen zaten kabul etmişsin. Ama hala onun sevgisini hak ettiğini düşünüyorsun. Hayır. Sen onun değil, seni gerçekten seven birinin sevgisini hak ediyorsun. O kişi bu değil. İyileşme kolay olmayacak. Ama mümkün. Uyumak zor gelecek. Uyanmak anlamsız. Ama gün geçtikçe, bu duyguların dozu azalacak. Bunu binlerce kişi yaşadı, sen de başaracaksın.
Gitmek, yıkıcıdır; çünkü alıştığın bir parçanı söküp atarsın, ardında boşluk kalır. Kalmak, bazen sessiz bir yangındır; giden yanını her gün biraz daha hissedersin. Ama kalıp yok sayılmak, insanın varlığının silinmesi gibidir; nefes alırsın ama hissedilmezsin, konuşursun ama duyulmazsın. Aslında insan çoğu zaman “gidemediği” için kalır ama “yok sayıldığı” an, içten içe yavaşça gitmeye başlar.
sen Avrupa’nın en iyi yerinden geliyorsun sen neden böyle düşünüyorsun boş ver neler gelcek senin kısmetine niye kısmetini kapatıyorsun bi kere çok farklı değil misiniz haddimi aşmış gibi olmak istemem ama aile yapılarınız farklı bak aileyi geçtim gelecek düşünebiliyor musun