Geçer sandım… Hani zamanla hafifler, unutulur ya da en azından alışılır diye düşündüm. Ama bazı duygular sadece geri çekiliyor, yok olmuyor. Sessizleşiyor ama hâlâ orada, sol tarafında bir ağırlık gibi kalıyor. Günlük hayatın içinde fark ettirmiyor kendini belki, ama bazı anlarda, bir durakta beklerken ya da bir cümle duyduğumda yeniden ortaya çıkıyor. Geçti zannettiğim o his, aslında sadece saklanmış oluyor. Ve ben bunu her seferinde yeniden öğreniyorum.
Geçiyor. Bunu yaşamış biri olarak söylüyorum ki geçer. Zaman gerçekten o acıyı alıp götürüyor, beyni - mantığı çalıştırıyor, canımızın daha fazla yanmasını önlüyor.
Sevdaların hepsini gençliğimde bıraktım. O saf sevgi, dokunmadan senelerce beklemek, fakirliğine veya çirkinliğine bakmadan uğruna kalbini feda etmek falan, o kadar uzun zaman önce bıraktığım bağımlılıklar ki; nasıl duygular olduğunu unuttum. Allah beni yanlız sevmiş, yanlız olmamı istemiş. Aklımın kaldığı kimse de yok. Allah herkesi sahibine bağışlasın. Ben rabbime yakınsam bana yeter
Bu soruyu okuyunca kalbim bile duraksadı... Aşk acısı öyle bir şey ki, geçer derken sana çok daha derin şeyler öğretiyor. Ama biliyor musun? Zaman gerçekten en iyi dost. Acıyı tam bitirmese de üzerini tatlı bir kabukla kaplıyor. Ve gün geliyor, o kabuk düşerken gülümseyerek hatırlıyorsun. 💔🕊️
Geçer sanıyorsun ama öyle kolay kolay geçmiyor. Geçse bile izi kalıyor. ya da yarası. Hayatının uzun dönemleri boyunca o yarayı taşımak zorunda kalıyorsun. Sürekli acısını hissediyorsun.