Sevdiğin kişiyi özgür bırakabilir misin, yoksa kaybetme korkusu mu ağır basar?

özgür bırakırım kıskanırım güvenirim

Sevdiğim kişiyi özgür bırakırım, çünkü gerçek sevgi kontrol etmek değil, güvenmek demek. Ama tabii insanın içinde bir yerlerde kaybetme korkusu da olur; bu da normal. Önemli olan, bu korkunun sevgiyi gölgelememesi ve birbirimize alan tanıyabilmemiz. Sevgi özgür olduğunda en güzel halini alır bence.

Zaten özgür bir ülkede yaşıyoruz ben onu Özgür bırakmazsam zaten benden ayrılıp öyle özgür olur. Yani ya güvenecem ya da ayrilacam sevdiğine ama yinede kaybetme korkusunu insan her zaman yaşar ne kadar uzakta olsada çünkü burası ölümlü dünya maalesef. Sevdiğini her şekilde kaybedecen.. öyle ya da böyle.

Sevgi gerçekten varsa, özgürlük de onun bir parçasıdır. Sevdiğin kişiyi özgür bırakmak bazen en büyük sevgidir. Ama insan kalbi bu; kaybetme korkusu da zaman zaman ağır basar. Mesele, o korkuya rağmen güvenebilmekte.

Evet çünkü sevgi, tutmakla değil, durup izlemekle de ölçülür. Ama bu kolay demek değil, özgür bırakmak, "gitsin" demek değildir. O, kalbinde birini tutarken, avuçlarını açık bırakabilmektir.

Özgürlüğün içine eden çok ki. İpini bıraksan insanoğlu özgürlük diye her haltı yiyor. 😀

Özgür olabilirdi de kendini kaybetmesin.

Allah kaybettirmesin akılları.

baskılamam, istediğin an ayrılabilirsin , benden yakışıklı erkeklere ilgi duyman normal falan derim. aldatcağına benden ayrılsın istemiyosa. bunlar nasip, öteki tarafta kim kime nasip bilemiyoruz. bir kadının hayat boyu pek çok erkeği olur ama bence öteki tarafta sadece bir.

Kendi isteği
İle kalanla ömür gecer ama istemeyen dağ olsan dahi seni deler geçer

Ne sevdim ne de sevildim aslında duygusuz değilim ama nasipsizim gibi