❥ Gelememeyi sen anlat gidememeyi ben anlatayım. Gözüm değil gönlüm kaldı, Beklemek değil özlemek yordu. Aşk arafta bir yoldu, giden gitti dönen yoktu. ─────────୨ৎ─────────
Özlemek acıtır, ama beklemek yorar. Özlem kalbe sığar, hatıralarla konuşur, içini kemiren bir sessizliktir. Ama beklemek... o başka bir şey. Saatlerin geçmek bilmediği, her sesi ondan sanıp her sessizliği onun yokluğu gibi yaşadığın bir yorgunluk. Gelmeyeceğini bilsen bile beklemeye devam edersin ve her geçen gün biraz daha tükenirsin. Özlemek kalpte saklanır ama beklemek insanın ruhunu eskitir. Çünkü her umut, içinde bir ihtimal taşır ve o ihtimal ne kadar uzaksa, bekleyenin yükü o kadar ağırlaşır. En çok da gelmeyecek birini hâlâ yolda sanmak yorar.
Hangisinin ucunda umutsuzluk yatıyorsa o yorar. Umuda sahip bekleyişte, özleyişlerde kalpten gelir. İçinde yorgunluk barındıracak kadar bulanık olacağını sanmıyorum.
Beklerken yorulursan çeker gidersin ama özlemek öyle değil öyle bir işler ki insanın içine yorulsan da bıksan da vazgeçemezsin o yüzden özlemek çok yorar insanı
Bence özlemek daha derin iz bırakıyor. Beklemek, zamanla geçip gider, en sonunda sonunu görürsün. Ama özlemek öyle değil. Bir hüzün olarak kalbinin köşesine yerleşir, ne zaman dokunsan sızlar. Hele ki sevdiklerin dönmüyorsa, gönlün hep o boşlukta sıkışıp kalır gibi... Özlemi dindirmek zordur, çünkü onun ihalesi zamandan çok ruha kalır. 🌌❤️