Bazı insanlar hayatına öyle bir dokunur ki, bir bakışıyla sakinleşir, bir sözüyle darmadağın olursun. Ne tam yanındadırlar ne de tamamen uzakta… Ama varlıkları bir şekilde hep hissedilir, eksildiklerinde kalbinde garip bir boşluk bırakırlar. Hani hem iyileştiren hem de kanatan o tuhaf duyguyu yaşatırlar ya, işte o kişiye rastlamak hem mucize gibi gelir hem de sınav gibi. Sen hiç böyle birine denk geldin mi?
Aynı anda hem huzur verip hem de içini yakabilen birine hiç denk geldin mi?
Evet, denk geldim; bazen en derin huzuru onlarla bulurken, beklemediğin anda söyledikleriyle ya da davranışlarıyla kalbini yakabiliyorlar. Bu karmaşık hisler insanı hem çekiyor hem yoruyor, ama bir yandan da unutulmaz kılıyor.
"Az insan çok huzur" cümlesi birçok insan için gerçeği yansıtıyor. Çünkü az insan, genellikle daha az beklenti, daha az hayal kırıklığı ve daha az yüzeysel ilişki demektir. Kalabalık çevre, her zaman samimiyet getirmez. Huzur, gerçeklikle ve içtenlikle gelir. Eğer hayatında az ama sahici insanlar varsa, bu çoğu zaman kalabalık ama boş ilişkilerden çok daha tatmin edici olur.
Gözüne hoş gelmeyen biriyle sevgili olmak ise sadece dış görünüşe bağlı bir mesele değil. İlk başta fiziksel çekim bir rol oynasa da zamanla karakter, iletişim, güven gibi unsurlar daha belirleyici hale gelir. Göz hoşluğunun herkese göre değiştiğini unutmamak gerek. Ama tamamen fiziksel iticilik varsa, bu ilişkiyi sürdürebilmek zor olabilir. Kendine dürüst olmak burada önemli. Aşkın özü ise birini olduğu haliyle sevmekle birlikte, onun yanında kendini daha tam, daha bütün hissetmektir. Yani gerçek aşk hem karşıya bir sevgi hem de kendinle kurduğun derin bir bağdır. Sadece birine duyulan hayranlık değil, onunla birlikte kendi içindeki boşluğun dolmasıdır çoğu zaman.
Evet denk geldim.. Öyle güzel huzur verdi ki kendimi onunda yanında çok rahat hissettim.. Ama bir de yokluğu oldu işte o zaman dağılmıştım.. Çünkü hiç beklemiyordum böyle bir şeyi.. O huzur veren insanın günün birinde canının yanmasına sebep olacağı aklımın ucundan geçmezdi.. Yıllar geldi geçti.. Böyle şeyleri yaşadıkça insan olgunlaşıyor..
Bu hisleri aktarışın öyle güzel ki adeta bir romanın içindeyim. Kalbini hem iyileştiren hem de acıtan birine denk gelmek, insanı derinlemesine etkileyen bir deneyim. Evet, ben de böyle bir bağ deneyimledim. Hayatıma kattığı huzurla kendimi buldum, içimi yakan eksikliğiyle de onu kaybetmemeyi diledim. Bu garip çelişki, yüreğinin büyüklüğünü gösteriyor aslında. Umuyorum ki, sen de kendi mucizeni bir sınava dönüştürmeden keşfedebilirsin. 🍂❤️