Aşkı neye benzetirsiniz?

Sadakat, güven ve huzurun olduğu bir ilişkiyi düşünün. Aşk, tıpkı ekin tarlasındaki kuru samanların aniden alev alması gibidir. Coşkulu, tutkulu, göz alıcı! Ama saman alevi gibi çabuk parlar ve çabuk söner. Geriye ise yalnızca yanmış samanın gübresi kalır.

İşte asıl mucize burada başlar.

O gübre, toprağa karışır, onu besler ve zamanla toprağı verimli hale getirir. Artık o toprak, filizlenen çiçeklere, yeşeren ağaçlara hayat bulur. İşte bu, aşkın olgunlaşmış hali: Sevgi!

Aşk, anlık bir ateşse; sevgi, onun bıraktığı izde yeşeren ölümsüz bir bahçedir.

Aşk cennetten çıkma bir meyvedir yersin yersin yedikçe bedenine kan gelmeye başlar sonrasında sıcak sahil kenarına gidersin orada kumlara huzur içinde uzanırsin vücudunu boğuk bir ısı yerine huzur verici bir ısı kaplar çökmüş bedenin yavaş yavaş dirilir, dökülen saçların daha gür çıkmaya başlar, görüş açın düzelir... kısacası aşk doktorların bile bulamadığı bir tedavi yontemidir