Hiç 'sevilecek yarımsın' dediğiniz birisi oldu mu?

Oldu, hem de öyle bir oldu ki zamanın hangi noktasında o cümleyi içimden döküldüğünü bile hatırlıyorum. Yarısı bendeydi onun, yarısı da onda kalmıştı. Tamamlanmış gibi hissederdim yanındayken, eksik bir şey aramazdım çünkü gözleri her boşluğu doldururdu. Ama zaman öyle acımasız ki, en çok sevdiğin şeyi bile mazide bırakabiliyorsun. Şimdi anılar kaldı elimde, o cümleyi fısıldadığım o yarım da geçmişin bir sayfasına sıkışıp kaldı. Artık sadece içimde bir iz, kimseye göstermediğim bir sessizlik gibi yaşıyor.