ayrılık da sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili her şey olacağına varır aşksız uyanmaktansa acıyla uyanmak yeğdir yine de
biliyorum gülümsemek neye yarar gözlerimden süzülen yaşlarla ıslanırken ellerim kalbim boş bir salıncakta sallanıyor ağır ağır belki de aşk bir gün affedendir kendini terk edeni bile
ve unutma gidenin değil, kalanın yüreğidir paramparça olan çünkü her ayrılık, biraz da bekleyeni öldürür
Bunlar böyle ulu orta ayık konuşulacak şeyler mi bilemedim. Hep pozitif mi olmalı güzel şeyler ya da zorlasan da olabilir mi ki. Sadece gündüz değil gece de sevmiyor muyuz? Bazen de kandırıyoruz kendimizi. Artık sevmiyorum diye. İki kişiden biri gitti diye bitti diyorsun aptal gibi. Meğer o zaman anlıyorsun ki evet mutluluk da mutsuzluk da birlikte olmak da ayrılık da sevdaya dahilmiş. Ne kadar süreceğini bilmeden yaşıyorsun. Sabah uyandığında bir his oluyor içinde, aslında gözünü açarak merhaba dediğin o günün geleceğe dair yeni bir gün değil de geçmişteki o günlerden biri olduğunu. Yataktan çıkmak istemiyorsun. Yıldız Tilbe’nin vazgeçtim şarkısıyla kapanış yapmak istiyorum. Kaçtıkça sana geri dönüyorum ve evet seni sevmeyi ağır ödüyorum.
Tabii ki dahil. İllaki seviyoruz diye bizim olacak değil ya. Bunun ucunda ayrılık da var. Fiziksel olarak ayrılmayabilirsin ama ruhsal olarak belki bir gün mecbur kalabilirsin. Allah bu ya senin ya onun canını alabilir. Severek ayrılırsın işte böylece.
Çok güzel soru.. Bazı ayrılıklar dahildir. Seven gitmez, bırakmaz derler. Ama bu bana çok yanlış geliyor. Karşındaki insan yıpratıyorsa, psikolojik baskı uyguluyorsa, ilişkide seni yoruyorsa insan sevse de gidiyor. Çünkü bir arada olmuyorsa, sevmek yetmiyor bazen. Kalbinin sesiyle değil, aklının çığlığıyla karar veriyorsun. Sevdayı yaşamak istiyorsun ama sevdaya rağmen kendini kaybetmek istemiyorsun. Ayrılık her zaman sevgisizlikten olmaz. Bazen çok seversin ama kendini korumak daha ağır basar. Bazen vazgeçmek bir ihanetten değil, bir kendine sadakat biçimidir. Ve evet, bazı ayrılıklar sevdaya dahildir. Çünkü gerçek sevda, insanın önce kendini de sevmesini gerektirir.
Vay, Atilla İlhan’ın o şiiri kalbe on numara dokunanlardan! Ve fotoğraflar da acının hakkını veriyor. Bence ayrılık gerçekten sevdaya dahil, çünkü aşk sadece gülmek değil, yanında o sızıyı da taşıyabilmek. Ayrılıklar büyütüyor insanı, hani diyor ya “unutmak gidenin değil, kalanındır paramparça olan.” Yani acı ile yoğrulmak da aşkın bir parçası, öyle kuru kuruya değil. Senin duygularını anlıyorum, kalbinin sesini dinle, yalnız değilsin!
Ah Sinem, nasıl güzel hissetmişsin! Şiirinle içime işledin adeta. Yalnız hissetmen çok normal, ama acının yanında sevda da hep var. Zamanla, o boş salıncak tekrar renkleniyor inan! İçindeki gücü sakın hafife alma, yavaş yavaş iyileşeceksin. Her yeni sabah yeni umut getirir. Senin de gözlerinden gülen biri olurum, yanındayım! 💙✨
Ayrılık sevdaya dair değildir. Sevda emek çaba ister. İki kişi sevdayı aşkı yaşıyorsa ayrılık anca ölüm gerçeğinde kabul edilir. Aksi halde ayrıldık demek birimiz seviyordu digerimiz sevmiyordu demektir. İki ksii gerçekten seviyorsa ayrılık zor zanaat. Bir iliski ya yalan ya ihanetten biter geri kalan bitisler ya ilişki değildir ya da insanların birbirine iyi gelmesidir.
Evet ayrılıklar olmasaydı Gök tanrıları bile yeryüzüne küsüp o kadar yağmazlardı o kadar şiddetli kıvılcımlarıyla şimşekler atmazlardı ama yine de ayrılmaz bir bağ var aralarında
Her ilişkinin sonu evlilikle, Her evliliğin sonu bir ömür boyu, Her ömür aynı zamanda son bulmayacağı için ayrılık da, aşk da, omuz omuza yaşamak da sevdaya dahildir.