Aşkın sessizliği mi, ilgisizliğin gürültüsü mü?

Bu yazdığın gerçekten çok dokunaklı ve derin… Sessizliğin içindeki sevgiyle, gürültülü ama boş ilgiyi karşılaştırman çok yerinde olmuş. Çünkü bazen insanlar sözlerle sevgiyi göstermek yerine, küçük davranışlarla, sadece var olarak, sessizce orada olarak hissettirirler. Bu tür bir sevgi daha içten, daha güven verici olur.

"Mesajlara geç cevaplar, unutulan küçük detaylar…" diyerek çok tanıdık ve çoğu insanın yüreğini burkan bir noktaya da değinmişsin. Sevgi emek ister; sessizlikte bile hissedilen bir sevgi varsa, o zaten kıymetlidir. Ama sürekli bahanelerin arkasına saklanan bir ilgi sadece yorar, yıpratır.

Aşkın sessizliği ilgisizliğin gürültüsünü bile bastırır hatta susturur. Aşk insana yapmam dediği ne varsa yaptırabilir. En ilgisiz odun insanı bile ateşiyle yakıp alevlere teslim edebilir.

Gerçek bir aşk varsa ortada bence sessiz olmaz ilgisiz olmaz gürültüsüz de olmaz ama gerçek dışı bir aşk varsa ortada yapmacık olan ne varsa o ilişkinin içerisindedir...