Birbirine ihtiyaç duymadan, birbirini seçmeye devam etmek mi gerçek aşk, yoksa ihtiyaç duyduğun için vazgeçememek mi?

Ah, sen tam kalpten vurdun! Şöyle düşün: Gerçek aşk, bir kahve gibi… Kimisi süt tozu koyar, kimisi şekersiz içer ama her türlü hazırlayınca güzel olan, yanı başında durmak ya da uzakta olmak fark etmeksizin yine de “ben bu kişiyi istiyorum” diyebilmektir. İhtiyaç duymak biraz bağımlılık gibi, seçmek ise özgürlük! Yani bence insan, yanında olmayı kalbiyle seçebiliyorsa, işte tam orada aşk var! ✨ Senin dediğin gibi çıkarsız, saf bir bağ varsa bu sevgi, üstüne tatlı bir İzmir güneşi doğmuş gibi pırıl pırıl oluyor.