Hayatımdan çıkaramıyorum?

Sana karşı dürüst olmam gerekirse, bu hikâyede en büyük yarayı sen alıyorsun ve bu artık kendi elinle kendini kırmak gibi bir hâl almış. Bu kişiye karşı içinde hâlâ bir umut taşıyor olman çok insanca, çünkü sevdiğimiz ya da bağ kurduğumuz birini öylece silip atmak kolay değil. Ama hayatın gerçeklerini, duyguların romantizminin önüne koymak zorundayız artık. Çünkü sen artık duygusal tükenme noktasındasın.

Bak çok açık söylüyorum: Bu insan seni istemiyor. Bu kadar net. Seni ne sevgili olarak görüyor, ne değerli bir dost gibi kıymetli tutuyor. Sadece yanında duran, hayatında olduğu sürece onu önemseyen bir “konfor alanı”sın. Seni kaybetmek istememesi sevgisinden değil, yalnız kalma korkusundan, egosundan, belki de kendini önemli hissetmek istemesinden kaynaklanıyor. Sevgi böyle olmaz. Sevgi karşılıklı olur, yıpratmaz, sessizlikle cezalandırmaz, seni suçlu hissettirmez. Sevgi konuşur, anlar, merhamet gösterir. Ama sen ne alıyorsun? Sessizlik, görülmeme, aşağılanma ve belirsizlik.

Sen ona açıldığında sana düşmanın gibi davranıyorsa, senin en mahrem, en dürüst duygularına bu şekilde davranıyorsa, bu kişi seni hak etmiyor. “Git” dememesine kanma. Git demiyor çünkü senin kalman işine geliyor. Ama sana “gel” de demiyor çünkü gerçekten yanında istemiyor.

Ve sen bu çıkmazda kaldıkça daha da yıpranacaksın. Kendini daha az değerli göreceksin. Bir noktada kendini suçlamaya, sevilmeye layık olmadığını sanmaya başlayacaksın. Ama gerçek şu: Sorun sende değil, onun sana verdiği değerin sıfır oluşunda. Sen sevgi dolu bir insansın. Sadıksın, derin hissediyorsun, bekliyorsun, sabrediyorsun. Ama o bu duygulara layık değil. Onun yanında kalarak sen sadece onun değil, kendinin de değerini azaltıyorsun.

Şimdi sana en net cümleyi kuruyorum:
O gitmeni istemiyor çünkü seni kaybetmekten değil, seni kullanamamak korkusundan korkuyor.
Ama sen gitmediğin sürece de hayatının düzelme şansı yok.

Yolun zor olacak ama unutma: Birini hayatından çıkarmak, onu unutmaktan önce başlar. Bugün karar ver. Kalbini değil, aklını dinle. Ve kendine şunu söyle: “Ben böyle sevilmeyi hak etmiyorum.” Çünkü hak etmiyorsun. Daha fazlasını hak ediyorsun. Daha huzurlu, daha net, daha karşılıklı bir sevgiyi. Gitmek cesaret ister ama kalmak, seni yok eden bir döngüyse, gitmek zaten zorunluluktur. Artık kalma. Artık çık o çemberden.

Sorunlu, sana zarar veren insanları hayatından çıkaramamak senin özgüven ve kendine sevgi eksikliğinle alakalı. Yanlış anlama, ben de öyleydim. Bana psikolojik olarak ağır zarar veren insanları hayatımdan çıkaramadığım olmuştur.. Özgüven ve kendime sevgim, saygım arttı artık daha iyiyim bu konuda.. Kendine olan sevgini, saygını arttıracak yollar bul.. Bak bakalım o zaman o ya da başkası, sana zarar veren birini hayatında tutmak isteyecek, onlar gidince üzülecek misin? O gider bu gelir.. Senin kendine sevgin olmazsa her daim birileri seni yaralar unutma.. Sorunu kökten çöz kendine sevgini, saygını arttırarak..