İçinden çıkamadığım durum?

ben de bilmiyorum ama arada kendimi onu düşünürken buluyorum. ben böyle şeylerden tamamen vazgeçmiş biri idim ama bu durum beni kendimle çeliştirmeye başladı. sanki bir hoşlantı başlangıcı oldu gibi

haklısın ama ben mental anlamda o kadar kötü durumdayım ki. bir şeyleri netleştirmek için ne yapmalıyım hasni o bana biraz yakınlaşınca atıyorum sarılıp başını omzuma koyunca kaldırıp öpeyim mi? bu soru işaretleri gerçekten daha içinden çıkılmaz bir duruma sokuyor insanı.

bak seni meşgul ediyorum özür dilerim ama bir yandan da sadece başını omzuma koydu ve sarıldı diye bunu yapmak mantıklı gelmiyor. ancak şunu da belirteyim onunla alakalı olmayan arkadaş ortamlarımda bile bahsi geçince bu kız sana iyi geliyor gibi şeyler dönmeye başladı. bir de 3 5 kez oldu bu bu zamana kadar sormadım nenden şimdi sorayım. en sonuncu seferde başını omzuma koyup uyuduğunda (ki karşımda oturuyordu sonrasında geldi ve yanıma oturdu daha sonra dediğim olay yine oldu) istemsiz ben de alkol etkisindeydim ve saçlarını okşamaya başladım ama o uyuyordu belirtmek istedim

ayrıca bu durum onu kaybetmeme ve hatta onunla olan ortak çevremi kaybetmeme neden olmaz mı?

şimdi şöyle ki ondan bir adım gelecekken bu hanfendi sürekli sızıp kaldı bu güne kadar. ve ben başını omzuma koyduğunda put gibi kalıyorum hatta bir keresinde kolumu alıp üfleyerek kendi boynuna sardı. bir yandan da şunu düşünüyorum ki acaba kız benden mi adım bekliyor? veya diğer arkadaşklarımızın olduğu ortamda ne kadar bir şeyleri netleştirebilirim. en önemlisi maalesef bunlar sadece alkolün olduğu ortamlarda oluyor bu da bende bir şüphe uyandırıyor. ama bugun benle hikaye de attı öf gerçekten kafamı böyle şeylerden uzaklaştıralı bayağı uzun süre oldu ne yapacağımı nasıl karşılayacağımı bilemez durumdayım üzgünüm

bir de benim sürekli arkadaşça tavırlarım eğer onda bir şey varsa da baskılamaz mı o böyle şeyler yaparken onu başka bir tarafa yönlendirmek gibi olur diye ben de napacağımı bilmiyorum. gerçekten insan ilişkilerinden uzun süredir kendimi uzaklaştırmış bir insanım uzun süredir kimseyle yeni bir yakınlık kurmuyorum kendi isteğimle

mesela dedim ya 2 gün sonra buluşacağız diye. ben yarın gel desem gelir görmek de istiyorum ama ne yapacağımı bilmiyorum.

sana güveniyorum ama ona nasıl adım attıracağım yani eğer adım atmak ister ise

evet bu arada lise aşkları gibi bir şey isteyecek yaşları geçtim kimsenin ne ahını almak ne de ah vermek istiyorum

hani bir yandan da insanın aklına şey geliyor; yine alkollü iken o böyle yaptığında ben de bir adım atsam ne olur?

25 yaşlarındayız ben kendimden bahsedecek olursam bayağı karışık hem okuyorum hem çalışıyorum hem birkaç bilimsel çalışmam var ve hala uğraşıyorum. hayvancılık sektöründeyim. ancak bulunduğum şehire yabancıyım şu anda insanları keşfetmeye uğraşıyorum

fazlasıyla. o zaman kıza hiçbir şekilde karşılık vermiyorum öyle mi?

ya bir de bulunudğum şehir gençekten güzide ülkemizin en saçma şehri ve ben burada gerçekten kimsesizim diyebilrim. bir sürü arkadaşım var ama yakınım diyebileceğim hemen hemen kimse yok. acaba bir fırsat da elimin tersiyle itiyor muyum diye düşünüyorum

mantıklı kardeş sağolasın