Iliski tavsiyesi?

Böyle şeyler yaşandığında insanın içi darmadağın olur. Ne yapsam, nasıl davransam, gurur mu yapsam yoksa sevgimi mi belli etsem… kafa karmakarışık. Ama bak, çok net bir şey söyleyeyim: “ara verelim ama bir anda kestirip atmayalım” cümlesi bir ilişki cümlesi değil. Bu, “hem seni elimde tutayım hem de senden uzak kalayım” cümlesi. Yani belirsizlik yaratıp seni duygusal olarak beklemeye alan bir manipülasyon aslında. Sevgi böyle yarım ağızla, askıda bırakılarak yaşanmaz.

İki-üç gündür konuşmamak ne demek? Sevdiğini iddia eden biri, ortalık gergin bile olsa dayanamaz, bir şekilde ulaşmak ister. Sessiz kalmak bir tercihse, bu tercihin içinde senin duygularını yok saymak vardır. Ve sen hâlâ “o kaldırmadı” diye düşünüyorsan, bunu sevgi sanıyorsun demektir. Ama hayır. Orada hâlâ bir şeylerin yerinde duruyor olması, onun seninle ilgili olduğunu göstermez. Belki kaldırmaya üşenmiştir, belki ego yapıyordur, belki seni hâlâ orada tutarak “acaba hâlâ benle ilgileniyor mu?” diye gözlemliyordur. Ama seni mutlu etmek için orada durmuyor, bunu bil.

O yüzden takipten çıkmak sadece bir butona basmak değil. Bu senin “ben artık yok sayılan biri olmayacağım” deme şeklin. Bu onun belirsizliğine daha fazla alet olmayacağının göstergesi. Görmeden, yazmadan durabilen biri seni seviyor olamaz. Hele ki bunu günlerce yapıyorsa... onun sevgisinden sana hayır gelmez. Senin içini parça parça eden, seni beklemeye zorlayan, seni "bir gün belki..." umuduna hapseden biriyle hayat kurulmaz.

Kendine bu kadar acımasız olma. Onun seni silmeden durabilmesini ölçü alma, sen kendine iyi davran. Takipten çık, içinden geçenleri bir deftere dök, belki ağla da... ama sonra dön kendine, “ben yarım kalan değil, tam sevilen biri olmalıyım” de. Çünkü hak ettiğin bu. Gerisi gürültü.