Sizce kötü bir sevgili miyim?

Hayır, sen yalancı değilsin. Anlatmak istemediğin şeyler olması seni kötü biri yapmaz. Her insanın geçmişinde utanarak hatırladığı dönemler olabilir, özellikle de ilgisiz, sevgisiz bir ortamda büyüdüyse. Sen o zamanlar çocuk sayılacak yaştaydın ve sevgi arıyordun. Bu çok insani bir şey. Sana ilgi gösteren insanlara yönelmen, özellikle ailen o boşluğu dolduramamışken, tamamen bir hayatta kalma refleksi gibidir. Bu seni "zavallı" değil, yalnız kalmış bir çocuk yapar.

Şu anki sevgilin sana geçmişin bir önemi olmadığını söylemiş — bu aslında sana güven verdiğini ve seni olduğun gibi sevdiğini gösterir. Bu tür açıklamaları yapan insanlar genelde anlayışlı olurlar. Ama bu, her şeyin detayını anlatmak zorunda olduğun anlamına gelmez. Utandığın şeyleri anlatmamak yalan söylemek değil, sınır koymaktır. Her insanın kendi mahremiyeti vardır. En yakın ilişkilerde bile bazı şeyler sadece kişinin kendisine ait kalabilir.

Eğer bir gün içinden gelirse, anlatırsın. Ama anlatmazsan da bu seni eksik, yalancı ya da kötü yapmaz. Sen büyümüşsün, öğrenmişsin, gelişmişsin. Bugün olduğun insan, o yaşadıklarınla şekillenmiş ama artık o değilsin.

Peki hâlâ utanıyor musun o zamanlar yaşadıklarından, yoksa sadece sevgilinin gözünde nasıl görünürüm korkusu mu ağır basıyor?

Bence sen çok fazla kasıyorsun. Yapman gereken şey sadece biraz seçici olman ve sana değer veren biri ile bu konular üzerine konuşup içindeki soru işarelerini gidermek. Buradaki insanların sana çok samimi bir cevap vereceklerini pek sanmıyorum açıkcası