Sizce kötü biri miyim?

Yakın erkek arkadaşlarımın sevgilileri olup da benimle olan samimiyetlerinin azalmasından ya da tamamen bitmesinden çok korkuyorum. Çünkü değer verdiğim insanlarla bir daha konuşamayacak olmak düşüncesi beni çok rahatsız ediyor. Ve sevgili yapmaları durumunda bu gayet olası bir şey. Bir kız, ki bu kız da bir arkadaşım adına Ayşe diyelim, yakın erkek arkadaşıma da Ali diyelim. Ali ile 4 yıldır tanışıyorum ama Ayşe ile birkaç aydır. Ayşe, Aliden hoşlanıyormuş ve bu durum beni çok gerdi ama Ayşe bunu bilmiyordu ve bana anlatmıştı. Gerçi başta isim vermedi ama ben Ali olduğunu hissettim ve öyleymiş de zaten. Ayşe anlatıyor da anlatıyor.. benim anladığımın da farkında değildi. Bu durum beni çok rahatsız etmişti. Aliyle konuşmuştum, Ayşeden bahsetmeden (çünkü Ayşe bunu henüz doğrulamamıştı o nedenle ondan hoşlandığını düşünsem de net bir kanıtım yoktu elimde) böyle bir durumun olmasından ve aramızın açılmasından korktuğumu dile getirdim. O da zaten böyle bir şey düşünmediğini, ilişki istemediğini, yalnız başına daha iyi olduğunu söylemişti. Bundan korkmamam gerektiğini de ekledi. Neden aramız açılsın böyle bir şeyden dedi. Ayşe bana ağlayarak bir gece yazdı. Ben de daha fazla içimde tutamadım, Aliden mi hoşlanıyorsun, eğer öyleyse onun bu konudaki fikirleri net. Cevabı olumsuz olur dedim. Ayşe daha çok ağlamaya başladı. Kendimi çok kötü hissettim sonuçta o da iyi bir kız ve arkadaşım. O gece sabaha kadar Ayşenin yanında durdum, teselli etmeye çalıştım. Ama bir yandan da Aliyle arama mesafe girmeyeceğini bildiğim için içim rahat. Ayşe için ne kadar üzülsem de işin o kısmı da var. Bu durumda böyle düşündüğüm için kötü biri miyim? Ya da Alinin cevabının olumsuz olduğunu söylememem mi gerekirdi? Ayşe aksine hala beni seviyor ve çok teşekkür etti ona bunu söylediğim için. İpten çektin kurtardın beni dedi. Ama o gece daha fazla ağlamasına da neden oldum. Sizce ben kötü biri miyim? Bu durumda olsanız siz ne yapar, ne düşünürdünüz?