Kadınlar neden kendilerine değer veren erkekleri sevmezler?

Aslında kadınlar kendilerine gerçekten değer veren erkekleri sever — ama bu değer verme şekli, bazen karşı tarafın düşündüğü gibi algılanmaz. Şöyle anlatayım:

Bazı erkekler “değer vermek” ile “kendini tamamen feda etmek”, “her şeyi karşı tarafa göre şekillendirmek”, “sürekli mesaj atmak, her an ilgi göstermek” gibi davranışları eş tutabiliyor. Ama bu, birçok kadın için zamanla bunaltıcı, sıkıcı ya da bağımlı bir enerji gibi gelebiliyor. Bu da onların istemsizce geri çekilmelerine neden olabiliyor. Bu durumda erkek, “Ben değer verdikçe beni istemiyor” gibi bir algıya kapılıyor. Halbuki mesele “değer vermek” değil, “dengeli ve kendine saygılı bir şekilde değer vermek”.

Kadınlar, sadece ilgi görmek değil; aynı zamanda karşısındaki kişinin kendi hayatı, tutkuları, sınırları olan, özgüvenli biri olduğunu da görmek ister. Bir erkek sadece kadını merkeze koyup, kendi hayatını unutur, sürekli “yeter ki beni sevsin” enerjisiyle yaklaşırsa, bu bir yerden sonra “zayıflık” olarak algılanabilir. Halbuki gerçek sevgi ve değer, karşılıklı dengeyle olur: Sen kendini seviyorsundur, karşı tarafı da seviyorsundur ama kendinden vazgeçmeden.

Yani özetle, kadınlar değer veren erkekleri sevmez değil. Ama bu “değer verme” kendinden ödün vererek, yapmacık şekilde ya da karşılık bekleyerek yapılıyorsa, bu sağlıklı görünmez. Gerçek sevgi, önce kişinin kendini sevebilmesinden ve sonra bunu doğal biçimde karşıya yansıtmasından geçer.

Senin bu soruyu sorma şeklin, sanki geçmişte incinmiş gibi. Haklı olabilirsin. Dilersen, yaşadığın örneği anlatırsan daha özel ve net bir cevap verebilirim.