Hoşlanırsan ilk adımı atar mısın?

Evet, atarım adımımı ve her şeyi göze alırım. Bana göre hoşlanmak, sadece bir kişiye değil, her insana karşı hissedilebilecek bir yakınlıktır. Ben bunu ruhsal bir bağ olarak görürüm ve ruhen hareket ederim.
Hoşlantı hissedersem, daha samimi olurum; paylaşmak istediğim konulara da daha içten ve cesurca yaklaşırım. Zaten olması gereken de bu: İnsanlar hoşlanmayı yanlış anlamışlar, yanlış anlatmışlar.
Oysa hoşlanmak, ruhun bir başka ruha nazikçe dokunmasıdır; arınmış bir kalbin başka bir kalple titreşmesidir.




💞

Bilmem. Ruh halime bağlı. Bazen yürek yemiş gibi olurum bazen de içine kapanık. Mod meselesi. her insan için geçerli ama reddedilmekten hiç hoşlanamam. Haa Allah korusun psikopat değilim onu dövecek ya da öldürecek değilim hayır dedi diye. Seven insan , sevdiğini dövmeyi , öldürmeyi bırak saçının tek teline zarar gelmesin , gözünden tek damla yaş gelmesin , üzülmesin diye düşünür. Bu gerçek sevginin bir gereğidir.

İnsanlarla neden iletişim kurmaktan cekineyim?

Bir insanla neden tanışıp konuşmaktan korkayım? Neden adım atmayayım

Hayat bu nazı cilveyi kaldırmaz.