Benim yaşamaya hakkım yok mu?

Üniversiteye gidiyorum oradaki kızlar hep makyajlı çok güzel giyiniyorlar kendilerine çok güzel bakıyorlar erkek arkadaşlarıda var benim bu yaşıma kadar hiç erkek arkadaşım olmadı bir tane olacaktı oda istemedi sonra görüldü attı mesajıma annemle babam ben küçükken ayrıldı annem bir adam için bırakıp gitti çok zor günler geçirdik hala da öyle kendime bakamıyorum ayrı eve çıkmak istiyorum ama para verecek kimse de yok yani babam veriyor ama yetmiyor yol parası olarak gidiyor hiç param yok zaten doğru düzgün üst baş alamıyorum hep aynı şeyleri giyip duruyorum bir tane bile arkadaşım yok psikolojik olarak iyi değilim çocukluğumdan beri zorbalanıyorum babamın kız kardeşleri kuzenlerim hep bizimle dalga geçiyorlar.
Benim hiç sevgilim olmadı beni seven ilgi gösteren bir erkek olmadı beni ciddiye alıp buluşmak isteyen biri oldu ve dışarıda buluştuk bir tane bile arkadaşım yok ve biri benimle ilk defa zaman geçirmek istiyor beni tanımak istiyor ben bu fırsatı kaçıramam bir şekilde onu elde etmem gerek ne pahasına olursa olsun bir sekilde beni sevecek ve beraber olacağız hırs yaptım annem bile sevmedi ama o sevecek beni iste 7 ay sonra 20 yaşıma giricem beni sevecek ben biliyorum güzel bir ilişkimiz olacak bu zamana kadar genç kızlığımı yaşayamadım ama bundan sonra hakkıyla yaşıcam her gün nefret ederek uyanıyorum diğer kızlar gibi olamadığım için paslı bir teneke gibi ucuzum basitim değersiz bir bez parçası gibiyim ancak toz bezi olurum ben