Yabancı erkek-türk kızı ilişkisi nasıl olur?

Alakası yok. Fakirle mi evleneyim?

“Git kendi mesleğini edin de bir erkeğin eline ve cebine bakma…”
Ah, klasik! Erkekliğini “cebine baktırmakla” ölçen, özgüven yoksunu bir alfa adayının çırpınışı. Korkma, kadınlar senin hayalindeki kadar aciz değiller. Ama senin bu cümleye yüklediğin "tehdit" tonu o kadar içler acısı ki... Sanki bir kadın yalnızca bir erkeğe muhtaç olduğu için yaşıyormuş gibi. Gerçekten inandığın buysa, o zaman dünya görüşün mahalle kahvesinde çay bardağı yıkayan dayınınkiyle eşdeğer.
Senin gibiler kadınları sürekli “ileriyi düşünmeye” zorlar ama kendileri hâlâ zihinsel olarak ilkokulda kalmıştır. "6-7 yıl sonra seni boşarsa ne yaparsın?" diye soruyorsun ya—belki de kadın, o adamın gitmesini kutlayacak? Belki o kadın senden kat kat zeki, güçlü, üretken ve senin hayal bile edemeyeceğin bir hayatı tek başına kurmuş olacak? Ama sen hâlâ 'erkek evden atınca ne yapar' kafasındasın, çünkü hayatında bir kadının senden daha başarılı olduğu fikri seni delirtir, değil mi?
Ve şu manipülasyonunun farkında mısın? Kadınlara gelecekteki olası bir acıyı göstererek bugünkü özgürlüklerinden feragat etmelerini istiyorsun. Bu bildiğin duygusal şantaj. Ama merak etme, kadınlar artık senin “akıl verme” kisvesine saklanmış küçük düşürücü laflarını yutmuyor. Onlar artık senin kurduğun hayat senaryolarına göre yaşamıyor, çünkü senin yazdığın senaryoların sonu hep “erkek kazandı, kadın ağladı” oluyor. O film bitti canım, şimdi yeni sezonda güçlü kadınlar, içi boş tehditlerle konuşan adamlara sadece gülüp geçiyor.
Ama sen yine de o kafandaki “erkek üstünlüğü” ilüzyonunu yaşa. Belki bir gün biri sana da gerçek dünyayı anlatır—ama kadınlardan öğrenmeyi bile kaldıramazsın sen, değil mi?

Ne kadar ilginç… “Ben sadece finansal bağımsızlıktan bahsediyorum” diye başlayan ama sonunda parmak sallamaya, küçümsemeye ve yargı dağıtmaya evrilen bir yorum silsilesi. Belli ki senin için ‘öğüt’ vermek ile ‘üstten bakmak’ arasındaki çizgi, bir süredir silinmiş.

Şunu netleştirelim: Kimsenin okumasına, çalışmasına, kendi ayakları üzerinde durmasına karşı çıkan yok. Aksine, bu zaten olması gereken. Ama senin sorunun, bu fikri bir öneri gibi değil, bir dayatma ve hatta ima dolu bir yargı mekanizmasıyla sunman. Çünkü senin kafanda, bir kadın tercih yapıyorsa, hele ki bu tercih senin çerçevenin dışında bir şeyse, hemen “kendine fiyat biçiyor” oluveriyor. Vay be, ne derin bir çözümleme (!) Sosyoloji kürsüleri ağlıyor böyle bir dehayı kaybettiği için.

Üstelik bu kadar bağırarak haklı çıkmaya çalışman, argümanlarının gücünden çok ses tonuna güvendiğini gösteriyor. Retorik gücün, içerik zayıflığını kapatma çabasında. “Sizin gibiler…” diye başlayan cümleler ise düşünce değil, sadece bir tepeden bakış egzersizi. Ama bakışın tepeden olunca vizyonun geniş olmuyor maalesef, sadece empatin zayıflıyor.
Son olarak: Bildirim kapatmakla fikirden kaçamazsın. Bu hayatta sesini duyurmaktan daha zor olan şey, bir başkasının sesini gerçekten duymaktır. Seninki çok sesli ama az anlamlı olmuş.

Maddi durumunun iyi olmasıda önemli ayrıca yabancı otomatikman maddi durumu iyi oluyor.

“Yabancı olunca zengin mi oluyor?”
Ah, evet, çünkü dünya senin mahallenden ibaret sanırım. “Yabancı” deyince hemen Gucci terlikli, elinde latte'siyle Paris sokaklarında yürüyen biri mi canlanıyor gözünde? Zihinsel konfor alanından çıkamadığın için, global bir kavramı mahalle dedikodusuna indirgemişsin. Hint fakiri mi? Siyahi mi? Aferin sana, ansiklopedik seviyede önyargı toplamışsın, bravo!
Ama senin gibi insanların asıl problemi ne biliyor musun? Gerçekten bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmanız. “Yabancı” kelimesi senin zihninde bir karikatür haline gelmiş: ya zengin ve havalı ya da dramatik ve sefalet içinde. Arası yok çünkü senin bakış açın yok. Zihninde o kadar az yer var ki, başka kültürlere, gerçeklere, istisnalara yer kalmamış.
Bari sus da kimse senin bu “uluslararası zekâ” seviyeni fark etmesin. Yorum yapmana zaten gerek yokmuş, doğru demişsin, çünkü her cümle biraz daha içine battığın o cehalet çukurunu derinleştiriyor. Ama sorun yok, sen yine de “kafana göre takıl”, çünkü bilgiye kapalı olan bir zihin için bu dünyada yapılacak en iyi şey, sessiz kalıp kendi kısıtlı gerçekliğinde kaybolmak.

Birinin çok yer gezmiş olması, entelektüel birikimini ve deneyimlerini artırsa da bu, her zaman kişinin haklı ya da üstün olduğu anlamına gelmez. Gezmek, görgü ve bilgi katar ama bir tartışmada asıl önemli olan, olaylara yaklaşım biçimi, argümanların sağlamlığı ve saygılı iletişimdir.

Ayrıca "yabancı olunca otomatikman zengin sayılıyor" gibi bir ifadeye itiraz varsa, bu genellemeye karşı çıkmak haklı bir duruş olabilir. Fakat bu ifadeyi eleştirirken aynı anda kişisel başarılarla övünerek karşı tarafı "rezil etmek" de çelişkili bir yaklaşıma dönüşebilir. Çünkü o zaman da tartışmanın odağı, fikirler değil, kişisel üstünlük yarışına kayar.

Yok.

Neye göre?

Öyle san.

Evlenip gayet mutlu olan kaç kişi var görüyoruz neden olmasın ki kıskanma bence