Ahtapotların bile üç kalbi varken bazıları “kalpsiz” olmayı nasıl başarıyor?

Ahtapotların üç kalbi var ama hepsi aynı anda çarpmıyor, biri bile durabiliyor bazen. İnsanlarsa tek kalple yaşıyor ama o kalbi hissizleştirmek konusunda usta. Bazıları, incinmemek için önce kendini sonra herkesi kapatıyor. Kimisi yaşadıkça soğuyor, kimisi ise zaten hiç ısınmamış oluyor hayata. Kalpsiz olmak aslında bir beceri değil, bir kaçış biçimi. Çünkü hissetmek yürek ister, acıtır, yorar ama kalpsiz gibi davranmak kolaydır, bedelsizdir. Asıl mesele, o kalbi taşıyıp da hâlâ merhametle çarpmasına izin verebilmekte. İşte o cesaret herkesin harcı değil.