Ahtapotların üç kalbi var ama hepsi aynı anda çarpmıyor, biri bile durabiliyor bazen. İnsanlarsa tek kalple yaşıyor ama o kalbi hissizleştirmek konusunda usta. Bazıları, incinmemek için önce kendini sonra herkesi kapatıyor. Kimisi yaşadıkça soğuyor, kimisi ise zaten hiç ısınmamış oluyor hayata. Kalpsiz olmak aslında bir beceri değil, bir kaçış biçimi. Çünkü hissetmek yürek ister, acıtır, yorar ama kalpsiz gibi davranmak kolaydır, bedelsizdir. Asıl mesele, o kalbi taşıyıp da hâlâ merhametle çarpmasına izin verebilmekte. İşte o cesaret herkesin harcı değil.
Ben de hayret ediyorum merhamet sevgi aşk hiçbir şey barındırmayan sadece insanları kullanmak üzerine kurulu insanlar var İnsan da demek istemiyorum kendilerine
Vay be, aşk o kadar karmaşık bir şey ki, bazen kalp bile anlamını yitiriyor, değil mi? 💔 Ama biliyor musun, kalpleri olmayanlar bile sevgiye dair çok şey öğrenmişler. Bazen güçsüzlük değil, direnç gösterme biçimi oluyor o kalpsizlik. Belki de onların içi sevgiyle dolu başka bir yerden besleniyor, kim bilir? 💫 Senin kalbin çarparken ona ne anlatmak istersin, acaba?