Senin annen bile seni benim kadar sevemez' diyen biri aldatır mı?

Cansu’yla çok şey yaşadım. Geceler boyu süren konuşmalar, birlikte kurduğumuz hayaller, verdiğimiz sözler… Hepsi bir anda yok oldu.
Bir zamanlar bana, “Askerliğe gidersen nasıl dayanacağım?” diyen biriydi. Şimdi beni her yerden engellemiş, “Yoluma çıkma, dengini bul” diyen biri haline geldi.
Sessiz kaldım, sustum. Evimin her köşesinde onun izleri vardı, belki geri döner diye umut ettim. Ama o kapıları kapattı. Annem aracılığıyla uzattığım eli bile geri çevirdi.

En sonunda duyduklarım kalbimi paramparça etti:
Başka biriyle içli dışlı olduğu söylentisi yüzünden iş yerinden kovulmuştu.
İnanmak istemedim. Ama ani kopuşu, sert soğukluğu, tavırları… Her şey bu ihtimali güçlendirdi.

Ona mektup yazdım. İçimi döktüm.
Verdiği hediyeleri iade ettim.
Çünkü artık bana umut değil, sadece yük taşıyorlardı.

Şimdi size sormak istiyorum:
Bir insan bu kadar çok severken, bu kadar içtenken… nasıl böyle terk edilir?
Sizce aldatıldım mı?
Ve bu kadar seven biri... affetmeli mi?