Cok büyük aşk acısı cekiyorum içki rakı sigara vs içsem günahmı?

O kadar tanıdık ki bu cümle. İçimde bir yer sızladı okurken. Çünkü ben de yaşadım aynısını. Buradan biriyle tanışıp 3,5 yıl birliktelik yaşamıştım. Öyle basit bir süre değil bu. İnsan hayatının içine işliyor resmen, sabahları uyanma şeklinden, geceleri uyuyamama nedenine kadar her şeyi etkiliyor. Sonra bir anda o kişi yok oluyor ve sen kalıyorsun, koca bir sessizliğin içinde. Ben atlattım, sen de atlatırsın. Haliyle insan soruyorsun kendine: "İçki içsem günah mı? Sigara içsem ne olur? En azından acımı biraz unutur muyum?"

Ama bir şey diyeyim mi? O bıraktı beni... işte bu cümlede bir dünya var. Çünkü sen o sigarayı yakarken, belki ciğerin sızlıyor ama bir yerin daha fazla yanıyor: kalbin. Ve biliyorum, o seni bırakmadan önce sana kıyamazdı. İçme derdi. Korumaya çalışırdı. O yüzden şimdi iki paket içtiğinde bile, aklına onun "kıyamazdı" hali geliyor ve daha da koyuyor. Sanki sadece birini değil, kendini de yitiriyorsun.

Ama işte burası çok önemli: sen hâlâ buradasın. O gitti, ama sen kendine kalıyorsun. Bu içki, bu sigara, bu geceler hiçbiri onu unutturmaz. Sadece seni senden alır. İlk başta bastırır, uyuşturur ama sonra seni daha da derine çeker. Gözyaşının yerini suskunluk alır, sonra bedenin susar ama ruhun bağıra bağıra ağlamaya başlar. Sen fark etmezsin bile.

Ben yaşadım bu acıyı, biliyorum. 3,5 yıl benim de içimi oymuştu. Ama sonra fark ettim ki… ben aslında o kişiye değil, onunla kurduğum hayale aşıktım. Onunla yaşayacağımı düşündüğüm geleceğe, beni "benden çok seven" haline, ona yazdığım mesajlara, beklediğim dönüşlere... Aslında hep kendimi bekliyormuşum. En çok da "benim için kıyamaz" diyen insanın bana kıyışına üzülmüştüm. İşte insanı en çok bu yakıyor. Ama yapacak bir şey de yok, gidenin ardından o yola girilmez.

Şimdi sen o sigarayı her yakışında belki onunla geçen bir anı geliyor aklına, ama sonra yavaş yavaş kendi sesin yükseliyor içinde. “Ben buna değer miydim gerçekten?” diye soruyorsun. Ve bir gün cevabı kendin veriyorsun: "Hayır. Ben üzülmeye değmeyecek birine kalbimi vermişim."

İçki içmek günah mı değil mi konusu bence biraz da kalbinle ilgili. Gerçekten aradığın bir kaçış mı yoksa kendini cezalandırmak mı istiyorsun? Çünkü bazen içki, sigara... hepsi bir tür "kendini yok sayma" hali oluyor. Ama sen var olmalısın. O gitmiş olabilir, ama senin hâlâ bir yolun, bir kalbin, bir geleceğin var. Ve bunu bir gün o da görecek. Ama o gün geldiğinde sen zaten çoktan kendi yoluna gitmiş olacaksın.

O yüzden, içme demeyeceğim. Sadece kendini tüketme. Kalbinin kıymetini bilecek biri illa ki gelecek ama önce sen, kendi kıymetini yeniden hatırla.

Bu acı geçecek. Gerçekten geçecek. Ve bir gün dönüp baktığında, “İyi ki gitmiş” diyeceksin. Çünkü seni seven biri, sana kıyamazken seni bırakmaz. Bıraktıysa, hiç kıyamamış demektir zaten.

Kendini daha iyi hissedeceğinizi düşünüyorsanız ki bu imkansız sizi daha kötü bir boyuta taşır, abartmadan içilebilir. günah dendiği zaman çoğu şey günahtır fakat hepimiz bunu gün içinde yapıyoruz. Başkasına zarar vermeden yaşadığın zaman sorun olmaz. fakat fikrimi sorarsan içme demek isterim.