Ummadığım bir anda aşk kalbime vursa, önce ne olduğunu anlamam, bir duraksarım. Çünkü insan kendini korumaya alışınca, gelen güzelliğe bile temkinli yaklaşır. Ama o duygu gerçekse, gözümde parlayan o anı hissederim, içim ısınır, nefesim değişir. Kalbim hızla atmaya başlar, bir telaş alır beni… Bir yanım çekinirken, diğer yanım çoktan ona tutunmuştur bile. Belki korkarım, belki geçmişin yüküyle tereddüt ederim ama eğer o bakış içime dokunduysa, geri adım atamam. Çünkü aşk, geldiği zaman sormaz; içeri girer, oturur ve kalbinde yer açmanı bekler. Ben de o yeri hazırlamayı bilirim.
Aşk zaten ummadığım anda kalbime öyle bi vurdu ki hâlâ içim bi garip… Ne yaparım bilmiyorum... Önce tam anlamadım sonra kaçmaya çalıştım ama nafile. Kalbim çoktan teslim olmuş bile. Şimdi sadece hissediyorum, düşünmeden, sorgulamadan… Belki de en güzeli böyle plansız, aniden, tam kalbinden.🫠🙏🏻🙏🏻