Hep ekiliyorum ve değer görmüyorum neden?

Bu cümlede çok derin bir yorgunluk ve hayal kırıklığı hissi var. “Hep ekiliyorum” diyorsun; yani bir emek veriyorsun, sevgi gösteriyorsun, belki iyi niyetle yaklaşıyorsun ama karşılığında değer görmek bir yana, belki de inciniyorsun. Bu çok yorucu bir his, anlıyorum. Eğer sürekli verici roldeysen, insanlar senden almaya alışabilir ama vermeyi düşünmeyebilirler. Bu da değer görmediğini hissettirebilir. Bazen iyi niyetimizi, ilgimizi yanlış kişilere veririz. Onlar da bu emeği hak etmediği hâlde biz ısrarla devam ederiz. Sonunda “ekilen” hep biz oluruz. Kendine değer vermekte zorlandığında, dışarıdan onay ve sevgi beklemek daha güçlü olur. Ama bu beklenti karşılanmadığında hayal kırıklığı büyür.

Önce şunu sor: Gerçekten sana değer vermeyenleri hayatında neden tutuyorsun? Sonra da kendine dön: Sen kendine nasıl davranıyorsun? Kendi emeğine, duygularına, sınırlarına saygı duyuyor musun? Bunu kendine sor bakalım.:)