Kendimden 9 yaş büyük bir kadınla sevgiliyim, hata mı yapıyorum, bu ilişki sürer mi?

İsmini Esra koyacağım kadınla ben yeni 18 yaşıma girdiğimde tanıştım. O 28 yaşındaydı. İlk başlarda fazlasıyla küçük olduğum için beni istemedi fakat bunu asla yüzüme izah etmedi, tanışıp yakınlaşmamıza rağmen bir şey demeden benden uzaklaştı sadece tavırlarımdan dolayı. Bende ilk başlarda çok üstüne gittim, napayım aşık oldum kadına. Kapısına gülle gittim, onu kıskanmaya başladım, sürekli beni azarladı bu yüzden. Sürekli benim kıskançlıklarımdan konuşmayı kestik, küs barış oldu. Ama sürekli de birbirimize dönüp durduk. Boş kıskançlık da değildi benimki, bir defasında yanımdayken eski sevgilisinin telefonunu açmıştı, hatta önceden de en yakın arkadaşına aşıkmış, (o arkadaşıyla hala arkadaşlığını sürdürüyor). Bunlar benim için fazla gelince, onun gibi olgunlukla karşılamadığımda konuşmayı yine kestik. şu an 19 yaşındayım. Resmen 2 seneyi böyle küs barışla geçirdik. En son konuşmayalı aradan 5-6 ay falan geçmişti. Biz yine tekrar konuşmaya başladık ve en sonunda ne olduysa artık birbirimizden bir türlü kurtulamayacağımızı kabul ettik sanki. Düzgün bir ilişki kuralım dedik, o beni hep affeden olmuştu, bu sefer ben denedim onun gibi affedici olmayı ve geçmişi unutmayı. Birkaç vakit düzgün gitti ilişkimiz, ilk defa bu kadar uzun süre beraber ve sürekli vakit geçirdik. Koluma adının dövmesini bile yazdım. Fakat bu sefer de başka unsurlar belirmeye başladı. Esra eril bir kadın. Sesi gür çıkan, özgüvenli, set olan biri. Bu yönüne hep hayranlık duymuşumdur. Bu benim için hiçbir zaman sorun olmadı, şu ana kadar. Ufak tartışmalarda veya ufak hatalarımda (örn. bardak düşürdüm) fazla sinirlenir oldu. Anlarım, kadınlar çok çabuk sinirlenebilirler, özellikle özel günleri yaklaşıyorsa. Fakat Esra kızdığında sesinin gürlüğünden dolayı sanki karşımda kocaman bir adam bana bağırıyormuş gibi hissettiriyo. Bu da beni tuhaf hissettiriyor. Çoğu davranışı o kadar eril ki.. Bu beni iyice yetersiz hissettiriyor. Onu yanlışlıkla uykusundan uyandırırsam kükrüyor resmen, gece sarılmak istesem elinin tersiyle şaplak atıyor, itiyor. Bazen bir kadında hiç mi cilve, hiç mi naz olmaz diye düşünüyorum. Ama çok da seviyorum, ve sonra unutuyorum. O benim erkekliğimi sorgulamıyorsa benim de onun kadınlığını yadırgamak bana düşmez, her türlü seviyorum onun hallerini. Ne de olsa onun yaşadığı yıl kadar ben yaşamadım, benim henüz farkına varmadığım bazı rahatsız edici davranışlarım vardır bunlara tepki gösteriyordur diyip susuyorum. Lakin başka sorunlar da var. Malum ben 19 yaşında okulsuz yarı işsiz, evsiz bi gencim. O neredeyse 30 yaşında, evi var arabası var işi var. Kendine ait bir düzeni var. Çoğu zaman benim de gururumu zedeliyor bu durum. Kadınıma onun hayat kalitesinin üstünde bir şey sunamıyorum. En fazla ona yemek yapabiliyorum, o yokken evcil hayvanlarına bakıyorum evini çekip çeviriyorum çoğu zaman çalıştığı için. Veyahut bir yemek ısmarlıyabiliyorum. Kendimi yeterince yetersiz hissetmem yetmiyormuş gibi hayattaki konumlarımız apayrı. Hayattan beklentilerimiz apayrı, hayata bakış açımız, inançlarımız apayrı. Ben onunla aynı seviyeye gelmek istesem de en az 5 sene okumam, birşeylere çabalamam gerek. İkimiz de dünyalarımızın bu uzaklığını görüyoruz ama gözümüzü yumuyoruz sanki. İkimiz de içten içe biliyoruz bu ilişkinin yürümeyeceğini. Fakat konusunu dahi açmıyoruz. Çünkü birbirimizi bir o kadar çok seviyoruz ve şefkat duyuyoruz, birbirimize o kadar alıştık ki bir yandan kopamıyoruz. Ben ne yapayım bana bir akıl verin. Ölmüş bir ilişkiye mi tutunuyorum ben? Ayrılmalı mıyım? Yoksa düzeltebilir miyim bu ilişkiyi, ne yapmam gerek tavsiye veren?
Kendimden 9 yaş büyük bir kadınla sevgiliyim, hata mı yapıyorum, bu ilişki sürer mi?
Cevapla