EŞİME ŞİDDET UYGULUYORUM VE SONRASINDA KENDİMDEN NEFRET EDİYORUM? ÇIKAR YOL BULAMIYORUM VE İÇİMİ DÖKMEK İSTEDİM?

Çok severek ilişkiye başladım peşinden uzun süre koştum 17 yaşından beri beraberiz hala da eşimi seviyorum 1 yıllık evliyiz.
17 yaşından beri de beraber yaşıyoruz şirketler ve maddi durumumuzu yerine oturttum çok küçüklükten itibaren mücadele ettik ve başardık. ailelerimiz çok standart ailelere ve ilgili olmadıkları için beraber birbirimize yoldaş olduk.
biraz kendimizden bahsetmem gerekiyor ilişki dinamikleri farklı farklı olduğuna inanıyorum.
eşimi çok seviyordum o zamanlar sevgiliyken bana bir yanlışı oldu aldatmak demesem de aldatmaya benzer bir olay yaşadım hala da aklıma geldikçe kanım çekilir ama çok sevdiğim için üzerine sünger çektim zamanla üstesinden geldiğimi düşünüyorum.
kısacası baba rolü vardı ilişkimizde ailesi çok ilgili değildi ortam da ve kişisel olarak girdiğim ortamda zeki ve başarılı biri olarak biliniyorum şuanda 3 şirketimiz var.
artık çıkar yol bulamadığım için içimi dökmek istedim
zor ve şiddet yaşadığım bir çocukluk yaşadım annem sağlam dayak atardı ve sağlıklı bir evliliği yoktu babam anneme şiddet uygulamasa da gergin ve ceza = dayak ortamında büyüdüm.
genel olarak çok sakin ve uysal biriyimdir stresli ve sinirli olsam da ticaretten ötürü dengelemeyi bilirim eşimle anlaşamadığımız konuların başı aslında şu basit bir tartışmada bana diklendiği durumlarda konu hep farklı nokta ya gidiyor gözümde bir erkek sanki beni kavgaya davet ediyormuş gibi geliyor. hatta ona bu konuda yalvarıyorum sayısız kere konuştum lütfen biraz kadın ol alttan al testosteron yüklü bir varlık var karşında çok tahrik ediyorsun diye. ancak kendisi de bu konuda hiç yapıcı değil 1 se 2 koyuyor üzerine genelde tartışmalarda direk şiddete başvurmuyorum minimum 10 kere yavaş yavaş yükselen şiddette yapma etme bağırma düzgün konuş vs vs. tavırlarını görüyorum tartışmayalım cart curt kendimi izah etmek istiyorum ancak sonuçta kendisi de frenleyemiyor ve olay şiddete dönüyor 1.90 boyunda iri biriyim kendimi inanılmaz tutuyorum sağı solu yumrukluyorum açıckası tokat atsam da inanın amacım dayak atmak değil kendime daha fazla zarar veriyorum ne kıyabiliyorum. bu durumda da kendimden nefret ediyorum hem seviyorum hem bu durumu ara ara yaşıyoruz yılda 3-5 lanet ettim artık çıkar yol bulamıyorum artık ayrılığı ciddi ciddi düşünmeye başladım. kendisi buna inanmasada anonim ortamda sizlere paylaşmak isterim ki kendimden bu yazıyı okuyanlardan ve eşimden daha fazla nefret ediyorum her seferinde inanılmaz pişman oluyorum çünkü açıkcası mantığım bana bu duruma gelmektense ceketini al git ayrıl diyor aslında ayrılığı kaldıramadığım için şiddet yaşadığıma inanıyorum. bilemiyorum en kısa zamanda psikoloğa gideceğim ama burada içimi dökmek istedim. ayrıca belirtmeliyim ki kavgalarımızda iş şiddete dönünce eşim de bana karşılık veriyor benim elim armut mu toplayacak diye buda son zamanlarda uyguladığım şiddetin dozunu arttırdı.
Her konuda onun yanında oldum hayatını maddiyatını mesleğini organize edip destekledim ayrıca bazı söylediği sözler de ağrıma gidiyor çok ağır konuşuyor hakaret vari konuşsak da kendisi senin sözlerin benim için önemli değil gibi kanıma dokunan konularda yorumda bulunuyor.