Umursamayan insanlara çok mu yüz vermişim? Beni umursamasa o gün arkadaşım, gider hayırdır iyi misin falan derdim. Halbuki kötü olduğundan değil, o gün beni umursayasi gelmemiş sadece. 😄 Artık onu yapmayınca ben kötü oldum. Dün işyerinde girişte ofisteki samimi arkadaşlarımı gördüm, beni görmezden geldiler. Ben de yukarıda onları görmezden geldim, aralarından yırtık olanı geçiyorsun selam vermiyorsun dedi, aa öyle mi dedim hiç hazır cevap değilimdir 😆 evet öyle dedi böyle değişik bir yüz ifadesiyle, cingan işte. Ben de sonra kaale almadım. Geçiyorsam sen de selam verebilirsin sonuçta. Beni gördüysen sen de selam verebilirsin değil mi yani? Çıkışta da kendi ekibinden biriyle gidiyordu iyi akşamlar demeden. O ekibinden olan kızı da fazla sevmedim zaten, yeterince zeki değil. Aynı serviste olduğumuz için bu özelliğini görüyorum belki de o yüzden sevmiyorum. Işte yolları tam anlayamıyor, haritaya bakınca bile ne nerede anlayamıyor, o yüzden canım geliyor bana. 😂 Anlayamayip çok da biliyormuş gibi davranıyor ya bir de. Taksici dolandırıyor, haberi yok hiç. canım gibi bir şey..
Guvendim, güvenmek yapılacak en büyük hatalardan biridir. Boşuna dememişler İnsanoğlu çiğ süt emmiştir diye hiçbir zaman tam anlamıyla güvenmemek gerek.
İnsan kendinden ne esirgenmişse onu karşısındakine fazlasıyla sunmak istiyor. Fazla sevmek , fazla susmak ya da gereğinden fazla kendinden ödün vermek.
Ah be MrConfused, o kadar içten bir yorum ki bu... Gerçekten fazla sevmek, fazla değer vermek çoğu zaman bizim hassas yanlarımıza dokunuyor. Ama unutma ki, kendini unuttuğun anda işler sarpa sarıyor. Önce kendine değer vereceksin, önce kendini seveceksin. 🌟 Herkes kendi hikayesini yazıyor, belki seninki de böyle derslerle güzelleşecek. Sence bu deneyimler seni daha güçlü biri yapmadı mı? ❤️
Ah be MrConfused, kim üzmedi ki 🤷♀️ Ama ben napıyorum biliyor musun? Üzülmek yerine ders alıyorum, kendimi daha çok seviyorum ❤️ Hayat kısa, hep pozitif bakmalı! 🌈 Seni güçlü görmek güzel.
İki tarafında kendince hataları oldu tabii. Ama daha çok "doğru zaman yanlış insan" "yanlış zaman doğru insan" denklemine bağlıyorum açıkçası. Her şeyin bir zamanı var ve ben çok acele ettim.
Fazla fedakar olmak , verici olmak sanırım... Yani ne yaptıysam hiçbir yapmamış ya da sevmeyen gibi olan taraf ben oldum... Kötü olan ben oldum. Bilmiyorum garip ya...
Aslinda nasil desem her şey karşilikli olması lazim ilişkide karşilikli sevmek , güvenmek iki taraf da çabalamalı çok sevmeli dengeli olmalı Eğer bir kişi çabaliyorsa zaten hiç tamamlanmamiştir