Asla sevilmeyeceğim düşüncesi?

Hayatım boyunca hiç sevgilim olmadı. Birinin beni koşulsuz seveceği düşüncesine hiçbir zaman inanmadım daha doğrusu inanamadım. Çünkü ailem sürekli beni her fırsatta aşağılamayı tercih etti. Özellikle annem. Seni kimse sevmez, kimse senin kahrını çekmez, seni kapının önüne koyarlar der. Arkadaşlarım güzel olduğumu söyler ama onunda doğruluğu tartışılır. Gerçekten de kimse bana senden hoşlanıyorum demedi. 1-2 flört mevzusu oldu ama devamı gelmedi hiç. Kimseye hiç güvenemedim dediğim gibi koşulsuz sevileceğime hiçbir zaman inanamadığım için daha çok üzülmemek için yanlış, bana zarar veren kişileri hayatımdan sildim. 1 buçuk senedir bir çocuktan hoşlanıyorum. Ama hoşlanmaktan öte bir şey olmayacağını bildiğim için her şeyi içimde saklı tuttum. Daha önce yakın arkadaşlarıma bahsediyordum. Ama arkadaşlarım çocuk bana umut bile vermediği için her konusunu açtığımda bana kızıyorlardı. O yüzden artık sevmiyorum dedim. Ve yaklaşık bir senedir kimseye ondan bahsetmiyorum. Sanırım annem haklı burnum b*ktan hiç çıkmayacak..