Kafanızda bitirdiğiz halde kalbinde bitiremediğiniz ya da olmayacağını bildiğiniz halde vazgeçemediğiniz biri var mı?

Herkesin olmuştur bir zamanlar lakin onlar da tarihin tozlu sayfalarına karışmıştır, hoş bir sada bırakanlar ise yüreklerimizde dostçane kalacaktır lakin kendini vazgeçilmez sanan a. ptal narsistler aşağılık kompleksinde olanlar tarihin tozlu sayfalarında kaybolmaya mahkumdur. İnsan bazen öyle bir girdaptadır ki yaşadığı duyguyu aşk sanat, halbuki özlemini çektiği duygular vardır o aşk sandığı duygu da. Kendini tanımayan bir insan aşkı ne bilsin, ben de kendimi tanımayan bi biçareydim toy bir çocukken, çok sevdim onu, yüreğime değdi bakışları, yüreğime yüreğiyle dokundu, çok sonra anladım ki aslında aşık değilmişim ona, evet çok sevdim, hâlâ da çok seviyorum, yetişmem de onun katkısı çok büyük, minnet ve hasretle anıyorum çocukluğuma değen o masal kahramanımı, kaderime dokundu, iyi geçti hayatımdan, hep yüreğimde kalacak minnetle, şükranla. İnsan olanlar her zaman hatırlanır, kalbimizde iz bırakır, güzel ve tatlı izler, kaderimize dokunur lakin tabii ki aşk ya da aşk sandığımız duygu da biter, çünkü hayat devam ediyor lakin müsveddeler, belki de aslında hiç sevmediklerimiz lakin bir şekilde ağından kurtulamadıklarımız da kendi başını yiyor bizim yokluğumuzda, herkes kalbinin ekmeğini yesin.