İlgisini istemediğin birinin ısrarı mı, yoksa ilgisini istediğin birinin umursamazlığı mı daha zor?

Kesinlikle ilgisini istediğin birinin umursamazlığı daha zor. İstemediğin birinin ısrarı sinir bozucu olabilir ama en azından senin için bir anlamı yoktur, görmezden gelmek ya da net bir şekilde uzak durmak mümkün. Ama ilgisini beklediğin biri seni umursamıyorsa, işte o gerçekten içini kemiren bir his oluyor. Değer verdiğin, bir şeyler hissettiğin birinin seni görmezden gelmesi, yokmuşsun gibi davranması insana fazlasıyla koyuyor. Çünkü insan en çok, değer verdiğinden aynı değeri göremediğinde kırılıyor.

İlgisini istemediğin birisinin ısrarı yormaz. En fazla engeller geçersin ya da reel hayatta görmezden gelirsin. Gururu varsa bir süre sonra o da ısrarı bırakır. İlgisini istediğin birisinin umursamazlığı nispeten daha zordur ama benim için o da fark etmez. Çünkü kimseden ilgi istemem ya da beklemem. Zaten varsa karşı taraf da bunu belli eder. Ben de ederim ama umursamaz bir hallere girilmişse, kusura bakmasın kimse vazgeçilmez görmeyecek kendisini.

İlgisini istemediğim birinin ısrarı, rahatsız edici olur benim için ama en azından bir değer gördüğümü hissettirir. Fakat ilgisini istediğim birinin umursamaz olması benim için bu gerçekten can yakar. Çaba harcadım, beklerdim ama karşılık gelmez. O boşluk duygusu, benim kendimi düşünmeme bile sorgulanır hale getiriyor. Denedim, hissettim. En kötüsü de, vazgeçmeye çalışırken bile onu düşünmeye devam etmek gerçekten zor oluyor.

İlgisini istediğinin umursamazlığı daha zor, hele ki o senin için nefes su gibiyse.