Hiç derinden sarsan, ruhunu altüst eden bir aşka düştün mü?

Çok eskiden tanışma sürecinde olmasını ummuş olabilirim ama onlardan şimdi düşünüyorum da kurtulduğum için gerçek anlamda mutluyum. Şimdiki duygularımla ve düşüncelerimle kesinlikle ruhuma asla hitap etmeyen, karakterime aykırı birtakım kişilerin doğru kişi olduklarını zannetmek için kendimi gereksiz yere zorlamışım. O kişiler biraz düşünüyorum da şimdiye dek hayatımda belli başlı bir yer edinmiş olsalardı ben şimdiye kadar mutsuz olacaktım, kendimle akıl ve kâlp boyutunda çekişmeli geçen bir hayat sürecektim, geçmişe dair duygusal bir yüküm yok ve sadece geleceğe bakıyorum.

Evet tam da böyle bir aşka düştüm. İki beden bir ruh olmuştuk. Ben sen değil, biz olmuştuk. Bir sele kapılıp gitmek gibiydi bu.. ya da denizde keyifle yüzerken dalgalara aldırmamak gibi.. Mantığım devre dışı kaldığı, kalbin fazla mesai yaptığı.. Ama dalgalar daha sert vurunca yıkıldık ve dağıldık.. Cümleler naif bir ahenkle akarken, diken gibi batmaya başladı.. Ve daha fazla kırmamak ve kırılmamak adına bu filizi kökten söktük biz 🥀

Yaşamıştım bana çok zarar vermişti 3 kez yaşadım. İlkine aşk diyemem daha farklı 2. si de bir tür saplantı gibiydi. 3. İse gerçekten aştı. Çok saf çok temizdi. Hiçbirinde karşılık görmedim bu beni çok yıprattı. Sanırım güzel olmak yetmiyor belki daha güzel olmak lazım… neden olmadığına karşı akıl erdiremiyorum

Her aşk beni dönüştürür yıkan virane eder sonra yeniden yaratır