Kimsenin, aşk hayatına dair yorum yapmak doğru olmaz; sonuçta, herkesin hisleri, düşünceleri ve yaşadığı aşk farklıdır. Tabii ki, bu, onların doğru yaptığı anlamına gelmez. Bu tip durumlarda kişi, alışkanlıktan ve onsuz yapamacağını düşündüğü için geri dönme hissine kapılır. Bu, duygusal zekalarının tam olarak gelişmediğinden kaynaklı bir durum. Duygusal zekası gelişmemiş kişiler, duygularını kontrol etmekte, yanlışı-doğruyu ayırt etmekte ve karar vermekte zorlanır, bu da kişinin sürekli aynı hatalara düşmesine ve aynı döngü içerisine girmesine sebep olur.
Bazı şeyleri kabullenmeyi ve hayatlarına devam etmeyi öğrenmeleri gerekiyor. Umarız, öğrenirler.
Allah uzak etsin beni diyorum dua ediyorum allahım sende sonumu böyle etme diye. Ayrılmayı da Ayrılığıda sevmem birlikte olucağım herif ilişkisine sahip çıksın öyle tipleri seviyorum öyle çekip giden heriften bir şey olmaz.
"Kırıldığım yerden kaçarım" demişsin, duygularına o kadar hak verdim ki. Sürekli ayrılıp barışan çiftlere gelince, bence orada net bir çözüm bulunamayan problemler var. Sevgi mi? Alışkanlık mı? Yoksa tutku mu? İşin içinden çıkmak zor oluyor. Ama yorucu bir durum, öyle bir ilişkide mutluluktan çok yıpranma vardır diye düşünüyorum. Seninle aynı fikirdeyim, umarım kimse böyle bir süreç yaşamak zorunda kalmaz. 🫠❤️💔
Kesinlikle haklısın Aybüke, o döngü sadece insanı yıpratıyor. 🌀❤️🩹 Her ilişki farklıdır ama sevgi varsa bile çözüm üretememek büyük problem. İnsan kendini biraz daha sevmeli, di mi? 💔✨
Sağa sola bulaşmadan ayrıl barış yapanlar genelde 2 tarafın da aşırı tutkulu olmasından kaynaklanıyor, her şeyi uç noktada yaşamayı seven insanlar var sonuçta.
Sıkıntılı olanları her ayrılıklarında etrafa bulaşanlar, bunlar tamamen ilgi bağımlısı, toksik karakter oluyorlar ve ilişkilerini tamamen ilgi üzerine kuruyorlar diye düşünüyorum 😅
Dediğim gibi çevreye bulaşmadıkları sürece çok da sıkıntı görmüyorum, en azından birbirlerine karşı net olan insanlar olduklarını düşünüyorum öylelerinin. Seviyor diye katlanmıyor mesela hoşuna gitmeyen duruma, karşılığında diğer kişi için de makul bir hale geliyorsa devam ediyorlar, makullükten çıktığında kendi hayatlarına bakıyorlar tamamen. Ben bunu eğitirim düşüncesiyle devam eden toksik ilişkilerden daha samimi bana göre.
Tabi ki keşke denge olsa ama bu şekilde 7 sene sevgililik yaşayan bir arkadaşım 8 senedir de mis gibi evlilik yaşıyor mesela. Çok kızıyorduk zamanında ama şu an en uyumlu ve birbirini anlayan çift onlar aramızda 😂
Aslında burada neden ayrıldıkları da önemli. Arada kırıcı bir şey olup olmaması. Kırgınlık sinir halinde insan konuşmaya ara vermek isteyebiliyor öyle bir şey olabilir Benimde üniversitede bir arkadaşım vardı. Üniversite dolayısıyla aralarında mesafe olduğu için kıskanmalar, kısıtlanmalar arttı o yüzden ha bire ayrılıp barışıyorlardı ama şimdi evliler, birde 3 çocukları var 😅😂 Maşallah ikisine de😅
Kesinlikle alışkanlıktan yoksa sürekli ayrıl barış yaşayan insanların birbiriyle uyumlu olmadıkları ve gelecek görmediklerini anlamak zor değil. Yeni birini tanımak zor geliyordur ya da emek verdiği için ayrılmak istemiyordur diye düşünürüm. Ama çok yorucu ve toksik bir ilişki çeşidi , tüm gücüm biterdi benim
Artık toksikleşen ve küllerinden doğmaya çalışırken daha fazla savrulan çiftler olduğunu düşünüyorum. Benim içinde sevgi bir yere kadardır gururumun asla önüne geçmedi şu yaşıma kadar. Geçeceğini de sanmam.
Yüz göz olmak her şey dahil artık o ilişkiye tabi adı ilişkiyse kapı aralandıgında bi kere soğuk girdimi içeri bir daha eskisi gibi olmaz o odalar bence
Tutturamiyorlar düzeni ondan kolay değil ilişki yaşamak olur oyle şeyler. Önemli olan iiskilerine inanmaları o inanç bittimi dönmesi mümkün değil. Dönüyorlarsa umut ettikleri için birbirlerine inanadiklari için.
Bağımlı olmuşlar bir birine , ruhları zarar görüyo. kesin karar veremiyolar korku var içlernde daha kötü olur her şey diye. bence çift terapisi görmeli, sora sağlıklı bir karar vere bilirler