Hiç sahip olmadığınız bir şeyi nasıl özlersiniz?

Bunun anlamı yanılgıdır. Özgüveni yanlış kullanmaktan kaynaklanır.

Hiç sahip olmadığımıza sahip olsak, her şeyin hayal ettiğimiz gibi gideceğini sanırız.

Lüks bir arabanın bize çok yakışacağını düşünürüz. Birgün alırsak masrafıyla baş edemeyiz.

İş hayatında yüksek bir mertebe isteriz. Birgün o koltuğa oturursak, tecrübelerimizin yetmediğini görürüz.

Beğendiğimiz kişiyle çok mutlu olacağımızı zannederiz. Sonra ruhlarımızın hiç de uyuşmadığını anlarız.

Hep kendi planlarımıza, kendi doğrularımıza inanırız. Hayallerimizi özleriz aslında. Hayatı yaşanır kılan da, bir gün hayallerimizin gerçekleşeceğini ummaktır zaten...

Sonra gün olur, derin uykudan uyanırız. Bir daha hayal kurmamaya yeminler ederiz. Öyle ki; sahip olmadığımız şeyler listesinin ilk başında hayaller vardır artık.

Tahmin ettiniz değil mi?

Evet, o gün geldiğinde de hayal kurmayı özleriz...

Görmeden seçmek Yaradan da geliyorsa ve her sevgiyi ona yöneltebilirsek bir şeyin sahibi olmaya gerek yok. Tek sahip o zaten ve ona dönüştür. Özlemek güzel duygudur tebessümle. Bunu başaran hayatın anlamını çözer. Anahtar kimsede değil herkestedir.