Feminist bir kadın bu yaptığından pişman olur muydu?

Yani mesela feminist bir genç kadın kendisi gibi feminist olan gayet de aktif şekilde de bu uğurda çalışan bir arkadaşını bir partiye veya herhangi bir etkinliğe götürüyor yani oraya katılmaya ikna ediyor.

Arkadaşı orada bir erkekle tanışıyor ve hoşlanoyor ama erkek tam bir ataerkil ve maço bi erkek olmasına rağmen kız onun çekiminden kurtulamıyor. lişkiye başlıyorlar ve aralarında bir süre mücadele devam ediyor. Kız eşit ve özgür birey konumunu adama kabul ettirme mücadelesi veriyor ama bir süre sonra kız bu mücadeleyi kesin bir şekilde kaybedip beyaz bayrağı çekiyor.

Yani kız aslında her ne kadar feminist de olsa hayatındaki erkeğin ırf erkek olması dlayısıyla zerinde hakimiyet kurmasını durumunu kabullenip teslim olmak zorunda kalıyor. Bu teslimiyet kısa bir süre onu rahatsız ete de yenilginin tartışılmazlığı karşısında bu kabulleniş kesinleşip teslimiyete dönüyor.

Teslim oluşu sonrasında ise kızın çok mutlu olduğu da diyelim ki inar edilemeyecek bir gerçek olarak ortaya dökülüyor. tanıdığı tüm feminist dostlarından daha mutlu ve huzurlu bir yaşam sürmeye başlıyor ve ister istemez çevresinde "feinizm kocayı bulana kadardır" klişesinin tekrar tekrar söylenmesine ve hatta bunun doğrulandığına örnek teşkil etmesine sebep olarak hayatını devam ettiriyor...

tabi bunlar varsayım. Bu neden böyle olsun filan konusunu tartışmıyrum.

Böyle bir durumda o kızın o adamla tanışmasına sebep olan diğer feminist arkadaşı pişmalık mı duyar (veya duymalı) yoksa bir kadın mutlu bir yaşam sürüyor ve ona da kendisi sebep oldu diye mutlu mu olur

Feminist bir kadın bu yaptığından pişman olur muydu?
Cevapla