Sevgimi alışkanlıkmı ayrılmayı nasıl başarabilirim?

6 yıllık bir ilişkim var. yaklaşık 6 aydır sürekli aynı evi paylaşıyoruz. fakat son bir yıldır sürekli kavgalarımız var. hatalarını asla kabul etmiyor ve düzeltme çabası yok. ilk 5 senem çok güzeldi. 6-7 ay önce annesi yanımıza taşındı. beni onunla yaşamaya mecbur bıraktılar. kabullenmek zorunda kaldım. annesi yüzünden eşim kendisine olan özgüveninin kaybetti ama bunu kabul etmek istemiyor. annesinin tek derdi para ve insan kullanmak. sürekli sevgilima akıllar verip farklı bir karaktere dönüştürdü.. yaşadıklarımızı kavgalarımızı özelimizi annesine anlatıyor. defalarca uyardım kavgalar ettik. her seferinde evi terkedip giden ben oldum. ama sdevgime yenik düşüp geri geldim. yüzsüz onursuz gurursuz oldum. ama kendisi asla beni aramadı peşimden gelmedi. ve ben bu kadının yaklaşık 6 yıldır çocuğuna babalık yapıyorum. ben büyüyttüm. konusu geçtiğinde asla hakkını inkar edemeyiz. herşeyimizi sana borçluyuz denilsede. beni şu anda 3 kuruşluk sevgiye muhtaç ettiler. annesinden kurtulmadığımız sürece asla eskisi gibi olamayacağız. bunun sonu olmayacak. ama ben kendimi durduramıyorum. eskiden önce allah sonra sensin diyen kadın, şu anda benden uzaklarda... bu arada asla şidddet vs olmadı... bir dediğini iki etmedim. ve herkesin bana dediği şey her dediklerini yapmışsın herşeye sahipler... seni özlemelerine müsaade et dediler ama ben başaramıyorum. ve kendisi kibirinden dolayı asla özür dileyen alttan alan bir insan olmadı... sizce nasıl davranmalıyım..