Ben onu hiç sevmedim ama ısrarıyla kabul etmiştim? hep taciz ediliyor gibi hisediyordum ama sonra bana kötü davranıp beni terketi?

Benim suçum değildi yani yaşadığım şey kendimi suçluyorum keşke onu hiç kabul etmeseydim şu an o mutlu geziyor gülüyor eğleniyor ben 6 ay oldu hala ölü gibiyim
Hayatıma sanki bir faydam yok kendimi değersiz hisediyorum arkadaşım yok filan
Bana ayrılırken değişik şeyler söylemişti
Bu da diper sorum
Eğer cevaplarsan sevinirim onu da
Beni bu 4şey yüzünden terketti? Şimdi kabulediyorum haklı olabilir, bu eksikliklerimi ben nasıl kazanırım? Nasıl değişirim? ↗

Yani niye ben hayatıma odaklanamıyorum o yapıyor ama diğerleri benden daha mı istekli daha mı güçlü ve değerliler niye ben böyle mal gibi kaldım sinirim bozuluyorkendime nefret edemiyorum diye ona nefret ediyorum her gün bu da beni yoruyor bıktım cidden bi çözümü yok mu bunun

Onu ve geçmişi bırak, kendin için yeni bir hayat kurmaya odaklan. Eksikliklerini belirle, kendin için çalış ve asla başkası için değişme. Yeni insanlar tanı, hobi edin, kendine güven ve gerekirse profesyonel destek al. Kendine nazik ol; zamanla toparlanacaksın.

Psikolog falan istemiyorum şu an maddi olarak da imkanım yok ona
O bir hiçti benim gözümde nasıl ben onunla böyle bir şey yaşadım diyorum nasıl benimle dagla geçecek seviyeye geldi o herkesi güldürmeye çalışan onlara da istediği şeyleri yaptıran biriymiş bu insan
Nasıl böyle güçlü olabilir ve beni herkesi parmağında oynata bilir
İnsanlar tanı diyorsun ya hem insanlara artık güvenmiyorum hem de bende olmuyor denedim ama arkadaşım olmuyor benim istemiyorlar beni ve niye bilmiyorum ne eksiğim varki benim anlamıyorum hobi için şu an bir fikrim yok zevk aldığım tek şey spor ve yapıyorum da zaten yapıyordum o bana kilolu kadın seviyorum kas iğrenç filan dedi onun için her dediğini yaptım ama olan bana oldu
Benim için yalvaran ağlayan aciz bir erkekti ama meğerse özgüvensiz değilmiş öyle gösterip istediğini alıyormuş bide beni niye aşağılıyon niye ezikliyon yani onu anlamış değilim ne istedi benden bu?