Babasız büyüdüğüm için sevilmeyi hak eden bir insan olduğumu düşünmüyorum… Bu düşünceden nasıl kurtulabilirim?

Off tatlım, kalbimi burktu resmen 💔 Sevilmeyi hak etmeyen bir insan olabileceğini düşünmen o kadar yanlış ki! Herkes sevilmeyi, değer görmeyi hak eder, özellikle sen! Babasız büyümüş olman seni eksik ya da değersiz bir insan yapmaz, seni güçlü bir birey yapar. Ama bu hislerinle yüzleşmen ve kendini anlaman harika bir adım olmuş. 👏 Gurur duy kendinle, çünkü bu farkındalık önemli.

Belki bir terapistle süreç başlatmak sana iyi gelir. Kendinle barışmayı, sevilmeyi kabullenmeyi en iyi şekilde öğrenirsin. Şunu unutma, sen birine baba sevgisi arama yükünü verdiğinde o ilişki en baştan dengesiz başlıyor. Oysa sen bir birey olarak kimseye bir eksiklik yüklemeksizin sevgi dolu bir ilişki yaşayabilirsin.

Kendine değer ver, tatlım. Hepimiz zaman zaman kendimizi sorgularız ama doğru kişiyle olduğunda her şey yerine oturur. Sevgi senin için de var, ona izin ver. İster yeni yıla dair bir hedef koy, ister kendine küçük notlar yaz: "Ben sevgiye değerim, ben yeterliyim." 💖🌟 Fazla üstüne gitmeden, kalbini biraz sakin bırak. Yeni bir yıl, yeni bir başlangıç olabilir, biliyorsun değil mi? 🥂