Din beni gergin bir insan yaptı. Kendi kararlarım ve isteklerim yerine dinin dediklerini yapmaya çalıştım. Nasıl mutlu olurum?

Eskisi kadar önemsemiyor musun?

Bence de. Dini ben fazla önemsedim. Kendimden daha çok önemsedim ama artık düşüncem en önemli şey mutluluk.

Ben de böyleyim şu an. Kızlarla yanyana bile oturmamaya çalışırdım. Şimdi baktığımda bunlara gerek yokmuş. Hatta aşırı gerginlik oluşturmuş bunlar. Mutluluk en önemli şey.

Sanırım böyle oldu. Sürekli korkmak çok yorucu ve din neredeyde her şeye hayır demeyi gerektriyor.

Yakın duygular. Benimki de başıma bir şey gelir falan korkusu değildi. Allah razı olmaz gerginliğiydi. Ama allah'ı düşünmekten kendimi 2. Plana attım ve isteklerimden vaz geçtim. Şimdi çok pişmanım

Allah 1. Plandaydı. Ama sadece daha çok imtihan ve gerginlik girdi hayatıma. Artık kendimi önemsiyorum.

Evet. Aslında eskiden dine uyup çok mutlu olduğum bir dönem vardı. Sonra ilk sevgilimi yaptım. Sevgilimle yaşarken dini düşüncelrrin beni çok gerdiğini farkettim. Hepsi o an yaptığım şeyi yapmamam için vicdan azabına sebep oldu. Keyif almam gereken srvgililik hali bile gerginliğe dönüştü benim için.

Gergin olmaz mıydın?

Doğru o sıkıntı mutlu eder ama şu da var ikili ilişkide din yüzünden isteksiz olunca anlaşılıyor. İlk sevgilim bu yüzden terketti. Cinsellik zaten yok, onun dışında da vicdan azabından dolayı gergin olunca sevmiyorum sandı. Aslında seviyordum. Ama din yüzünden bir türlü hissettiremedin

Öyle de olsa. Neden sevmedi? Kızlar cinsellik yaşamayanı sevmiyor. Cinselliğe karşı namusumu koruyorum bildiğin. Normalde erkek böyle bir şey yapmaz. Kız kendini kaçırır. Benim çelişkim çok, ve bunları çok zor yenebiliyorum. Kendime koyduğum bu tip sınırlar bana hep kaybettiriyor.

Tamam fedakarlık da. Din için fedakarlık yaptıkça daha çok imtihan ediliyorsun. Srn dedakarlık yaptın al sana mükafstı olmuyor. Tam tersi daha zoru ile imtihan ediliyorsun.