Sarılmak arzusu içinizi kaplıyor mu bazen?

Yani pek bu soruya cevap verirken beklediğin bir profil ve düşünce de değilim ama yine de sen bilirsin pek bir şey düşünmeyin derim

O zaman bir şiirden bir alıntı yapayım size de gece dörtlüğü olsun.

Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının
eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek
ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dal-
gınlığımdan her döndüğümde... Bir ben ki tüm ilişkilerin
perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir
Ömür hanım?
Şükrü Erbaş

Bende sadece seven birinin şiir yazabildigine inanan biri değilim zaten. Şiir sadece seven birinin yapabileceği bir şey değil. Hiçbir yazdığım şiirde sevdiğim kimse yoktu. Babama özlem diye yazdığım şiirde babam yan odadaydi mesela ajfhajsh 😁

Ve daha çok kız arkadaşlarımin adına şiir yazmıştım ve bir keresinde olmayan ve beni sevmeyen biri varmış gibi şiir yazmıştım. Yani bence mesele duyguyu yaşamakta değil.

Hayal dünyası, kurgu hepsi olabilir.

Hergün seviyorum.

Sarılacak biri yok

O yüzden sarılma arzusu da yok

Hayır ahhahaha