Sevgilimden ayrılırken ilişkimiz süresince bana yaşattığı birçok sıkıntıyı yüzüne söyledim. Sizce iyi mi yaptım?

Hayatımızın en büyük yanlışı bana göre birini düzeltmeye çabalamak olduğu gibi kabul etmemek oluyor diyoruz ki ben ona doğru yolu gösterebilirim ya da tabiri caizse ben bu odunu yontarım. Fakat ilerleyen dönem de ne kadar uğraşsak da bazı şeylerin düzelmeyeceğini farkediyoruz ve zaman kaybı olduğunu anlıyoruz ama tabii o süre zarfı da bizi yoruyor gerek maddi olarak gerek manevi olarak gerekse mental anlamda kendimi hırpalıyoruz acaba olur mu diye unuttuğumuz şey ise '' Ağaç yaş iken eğilir'' sözü oluyor. Yaşı gelmiş büyümüş kocaman bir insan olmuş ve doğru yetiştirilememiş ya da kendi kendini eğitememiş ve biz bu insan için çabalıyoruz artık o küçük dal parçası kocaman bir ağaç olmuş nereye eğsek boşuna şeklini almış bir kere bizim marangozluk maceramız da bir yerden sonra bitiyor tabi :) İlerleyen hayatında olduğu gibi kabul edebileceğin ve seni olduğu gibi kabul eden sana karşı saygılı anlayışlı ve dürüst birini hayatına almanı diliyorum.

Umarım... Konu hakkında detaylı konuşmak isterseniz ekleyebilirsiniz. Gününüz güzel geçsin

Ben size yazdım diğer mesajlardan kontrol edebilirsiniz. Vaktiniz olunca dönersiniz kolay gelsin işinizde