Sevgiyi tadamadım çok üzülüyorum napıyım?

30 yaşındayım bu yaşa kadar hep flörtte kaldı. Bi kere bir kişiyle sevgili olcak gibi olduk o da olmadı en çok yaklaştığım kişi en çok kalbimi kıran oldu. Halbuki ilk kez bi erkeğe sarılmıştım ilk kez onu öpmüştüm. Ondan sonra anladım ki bu işler benim yaşayacağım şeyler değil. Ben ancak hayallerde yaşıyorum gerçek sevgiyi. Bazen bi aşk filmi izlediğimde bi kitap okuduğumda ya da birbirini seven iki insan gördüğümde hevesleniyorum. sonra kendime gelmeye çalışıyorum sakın heveslenme böyle şeyler senin için değil diyorum kendime. İçimdeki o küçücük umudu bitirmeye çalışmak o kadar zor ki. Küçüklüğümden beri hep bi gün çok sevileceğime inanırdım. Şimdi bunun olmamasıyla yüzleşmek çok zor. O kadar çok ağladım ki zamanında artık ağlayamıyorum. Bu kadar çok sevgiye aç olup bundan mahrum kalmak çok zor geliyo. Hayatta hiçbişeye hevesim kalmadı artık. Zaman geçsin diye yaşıyorum. Napıcam , bununla nasıl baş edebilirim?