Çok özlediğiniz eski sevgilinize hiç geri dönmek istediniz mi?

Hiç konuşmayı denedin mi?

O mu ayrılmıştı peki?

O hiç iletişime geçmedi mi peki?

Peki iletişiminiz canlansa tekrar, barışır mısın?

Ah ah çok zor. Bizi de koparan iletişimsizlikti. 2.5 ay önce ayrılık çanları çalmaya başladı, bu süreçte konuşmaya çalıştım ama içine çok kapanmıştı. Beklediğim dönüşleri alamadım. Psikolojik olarak pek iyi değildi beni hep itti. En sonunda pes ettim ve Son veda konuşmamın üzerinden 20 gün geçti. 20 gündür birbirimizden hiç haberdar değiliz. Başta aşamayacağım bir şey değil gibi gelmişti ama etkileşimimiz tamamen sıfırlanınca çok özlemeye başladım. Sevdiğimi daha net fark ettim. Çok gururlu ve egoludur da, psikolojisini toparladığında yazar mı, düşük bir ihtimal. Bilmiyorum ne yapsam…

Bilmiyorum. Bazen şunu düşünüyorum, psikolojik olarak çok sağlıklı olmadığını anladım ayrılık sürecimizden. Benim bunu biliyor olarak, yine de onun yanında olmaya çalışmaya devam etmem mi daha doğru olurdu? Kendi duygularıma odaklanıp fevri davrandığım da oldu çünkü. Ne olursa olsun o iyi değil, destek olmalıyım diyip gitmeli miyim diye düşünmüyor değilim zaman zaman. Ama sonra da diyorum ki, senin kimsenin travmasını iyileştirme yükümlülüğün yok. Zaten söylemen gerekeni söyledin, yanında olmaya da çalıştın ama o seni itti. Üzerine vazife değil daha fazlası. Kendi psikolojin de önemli diyorum. Böyle bir ikilem işte

Evet doğru. Ben de kalbimle değil aklımla düşündüğümde bu sonuca varıyorum. Söylemen gerekeni söyledin, belki 3 belki 5 kere. Fevri davrandığın noktalar da oldu, kızdığın sitem ettiğin noktalar da oldu, ama çok yapıcı ve şefkatli yaklaştığın noktalar da oldu. Her duyguyu yaşadın ve yansıttın. Negatif duygular tepebilir tabii ama pozitif duygularda da tepmeye devam etti. Yapabileceğin başka bir şey yok, o seni senin onu düşündüğünün yarısı kadar düşünse ve 1 adım atsa sen zaten 5 adım gidersin. Bu ilişkide denge yoktu ve bitti. O sana herhangi bir adımla gelmedikçe bundan sonra sen de ona gitmeyeceksin diye kendime bir söz verdim. Bu sebeple yazmıyorum, aramıyorum. Eninde sonunda bir gün karşılaşacağımızı da biliyorum. O gün geldiğinde selamlaşır mıyız, tanımıyor gibi görmezden mi geliriz bilmiyorum ama ondan bir adım görmeden bir şey yapmayacağım. Yine de her geçen gün daha çok özlüyorum. Psikolojisi bozuk olan o ama sanırım kendine psikolog arayan ben olacağım 🥲

Yeni sevgili asla yapmam. Yara bandı olur şu aşamada hayatıma alacağım biri. Ki benim tarzım değil, ben insanların ruhlarını iyileştirmeden hayatlarına alacakları kişinin hakkına girdiklerini düşünüyorum. Dostlarımla da sohbet ediyorum bu konuda ama artık onları da darlıyor gibi hissediyorum. X aşağı x yukarı, x sadece benim değil hepimizin eski sevgilisi oldu resmen😅 muhtemelen beni kırmadan konuşuyorlar ve ben belki de kendimle ilgili görmem gerekeni görmüyorum. Örneğin neden alma - verme dengesinin olmadığının ve sağlıklı olmadığının tarafımca da fark edildiği bir ilişkiye bağlanıyorum? Benim kendimle ilgili çözemediğim nasıl bir duygusal açığım var diye düşünüyorum. Bunu bir psikolog görebilir, benim de görmemi sağlayabilir. Ya da ben fazla bilimsel bakıyorumdur, açık açık yanlış kişiye aşık olmuşum demiyorum da ‘hangi duygusal açığımı örtüyorum?’ Diyorumdur. Bilemeyeceğim artık 😂 senin de başını şişirmeye başladım değil mi? Hiç böyle biri de değilimdir aslında. Neden böyle oldu bilmiyorum. Bu benim 3. Sevgilimdi. İlk ikisini daha rahat aşmıştım. Belki de aldatılmadığım halde biten ilk ilişkim bu diye buna tutunma ihtiyacı duydum ve taktım böyle. Diğer ikisi ihanetle bittiği için, tutunacak dalım yoktu onlara.

Bu doğru. Kendimi daha ön planda tutmam gerektiğini öğrendim ben de. Aksi gibi de hep değersizlikle karşılaşacağım ilişkilere yöneliyorum. Başarılı, kariyeri iyi olan, sportif, kendine iyi bakan, dikkat çeken de bir kadınım aslında. Haliyle karşıma çok erkek çıktı bugüne kadar. Eminim ki içlerinde bana bebeği gibi ilgi gösterecek profiller de vardı. Ama ben ne yapıyorum? Bir şekilde kriterimdi şuyumdu buyumdu diyip kulp takıyor reddediyorum, ilgi duyamıyorum. Fakat gelip psikolojimi alt üst edecek adamı ne hikmetse gözünden tanıyorum, epeyce ilgimi çekebiliyor. 😂 sonra da sonuç hep böyle. Her konuda başarılı olup aşkta nasıl bu kadar başarısız olabildiğim çok şaşırtıcı.

Öyle vallahi ya. Şu skor kartıma bakar mısın: 1. Sevgili : 4 senelik ilişkinin ardından aldatıldım. Bir senelik bir toparlama süreci ile iyileştim. Ki kendisi 4 sene boyu çok toksikti, ben onu toksikliğiyle 4 sene kabul ettim. 2. Sevgili: 6 aylık bir ilişkinin ardından yine aldatılmamla ayrıldım. Ki kendisinin çok eşli olduğunu aslında zaten biliyordum, ama sanki ben büyücüymüşüm gibi, beni diğerlerinden ayıran özel sihir yeteneklerim varmış gibi, bana yapmaz, değişir demiş ve o şekilde yola çıkmışım. 3. Sevgili: tabii ki en masumu bu ama prenses bir erkekti. Alma / verme dengemiz sıfırdı. Hep benim çabaladığım bir ilişkiydi. Bu da piremsesimin travmalarının tetiklenmesi ile 6 ay sürebildi. Bence karnem bayağı kötü, açık açık zeka geriliğim varmış gibi görünüyorum. 😂

Maalesef doğru. Bakalım umarım hak ettiğim bir ilişkim olur

Konuştun mu peki?

Ayrıldıktan ne kadar zaman sonra konuştun, görüşme nasıl geçti?

Yazdım ama cevap alamadım

Konuştunuz mu hiç peki

Ayrıldıktan ne kadar zaman sonra?

Ay mı gün mü hafta mı anlamadım 😂