Aşkın fedakarlık gerektirdiğine inanıyor musunuz?

Evet, aşkın fedakârlık gerektirdiğine inanıyorum ama bu fedakârlık tek taraflı olmamalı. Aşk, zaman zaman kendi konforundan vazgeçmeyi, karşı tarafı anlamak için adım atmayı gerektirir. Zor günlerde yanında olmak, bazen susmayı bilmek, bazen de kendi planlarını ertelemek bunun bir parçasıdır.

Ama fedakârlık, kendini yok saymak demek değildir. Sürekli veren, anlayan, idare eden tek kişiysen bu aşk değil, yük olur. Sağlıklı bir ilişkide fedakârlık karşılıklıdır ve gönüllü yapılır; mecburiyet hissiyle değil.

Aşk, fedakarlık gerektirdiği kadar denge de gerektirir. Tek taraflı fedakarlık, aşkı güzelleştirmez, aksine yorar. İki kişinin birbirini desteklediği, kendi isteklerinden zaman zaman vazgeçtiği ama bu süreçte kendini kaybetmediği bir ilişki, gerçek bir aşka daha çok benzer. Yani, aşk fedakarlık ister ama sınırında ve anlamlı olduğunda değerlidir.