
Sahi sevgide fedakârlık neydi?

Vakti zamanında bir adam sapanıyla çok güzel tüyleri olan bir kuşu ayağından vurur. Evine getirip, yarasını iyileştirir... Ve daha sonra ayağına da sıkı düğümle bir ip bağlayıp, omuzuna koyup, kuş mezatı yapılan çarşının yolunu tutar... Eşsiz güzellikteki kuşu gören çarşıdaki herkesin ağzı bir karış açık kalmıştır.
Adamın etrafına bir anda mezattaki tüm kalabalık yığılmıştır... Adam kuşunun gördüğü ilgiden bir hayli memnundur tabi.-"Benim kuşum şöyle güzel... Benim kuşum böyle güzel... Tüyleri eşsiz bir gökkuşağı kadar renkli... Benim kuşum çok akıllı... Çok ta güzel öter.-" diye böbürlenirken, gençten bir adam gelir o anlarda mezata...
Kalabalığı görünce durumu merak eder... Gidip bakınca, ilgisini ilk olarak kuşun ayağına bağlı ip çeker.-"Benim kuşum"- diye diye etrafa naralar atan adamın yanına yaklaşır... Ve omzundaki cılız gösterişsiz kuşunu işaret ederek, - "Şu gördüğün cılız kuşum benimdir... Bana aittir. Fakat senin omuzunda olan güzeller güzeli kuş ise senin değildir-" deyince adam kızar köpürür...
Genç adam dediğinde haklı olduğunu iddia eder ve asla da geri adım atmaz... Üstelik haklılığını kanıtlamak içinde bir öneri sunar güzel kuşun sahibine.
Önce güzel kuşun ayağındaki ipi çözmesini ister... Sonrada ikisinin de kendi kuşlarını avuçlarının içine alıp, havaya atarak serbest bırakmasını söyler... Yaşlı adam bir hırsla, kalabalığa rezil olmamak için, delikanlının dediğini yapıp, güzel kuşun ayağındaki ipi çözer... İkisi de aynı anda kuşlarını havaya bırakırlar... Eşsiz güzellikteki kuş, özgürlüğüne kavuşunca olabildiğince hızla kanat çırpıp, yükseklere doğru uçar ve bir anda gözden kaybolur... Genç adamın cılız kuşu ise, mezat yerinde bir tur atıp, tekrar geri gelip sahibinin omuzuna konar.. Genç adam kuşunun kanatlarına bir öpücük kondurduktan sonra, şöyle der hayretler içinde kendine bakan adama;-"Bir şeyin sana ait olduğunu anlamak için onu özgür bırakmalısın... Geri dönerse senindir... Geri dönmesi için ise, ayağına sıkı düğümlü ip bağlamak yerine, sevgi düğümü atmak gerekir...
Bu ölçüyü hiç bir zaman neredeyse hiç birimiz ayarlayamıyoruz.
Klasikleşmiş tabular düşünceler ile yaşamaya ilişki yürütmeye çalışıyoruz. Fakat olmuyor.
Yok kaçan kovalanır, değer veriyorsun değersizleşiyorsun gibi gibi.
Ben Seni Seviyorum ve bunun için seninle sonuna kadar varım diyen yok.
Hayatından, zamanından, uykundan, yüreğinden feda edersin severken..
Üstelik seve seve yaparsın.
Bazen de başka şeylerden vazgeçmen gerekir. Sevdiğin için sevginize zarar veren şeylerinden feda edersin. Ki bence değecekse etmelisin de ama emin olmalısın ki uğruna feda ettiğin o insan onun sende yaratacağı boşluğu doldurabilecek olmalı. Çünkü mutlak bir boşluk olacaktır vazgeçilen her neyse ondan sonra.. Başka türlüsü seni eksilteceği gibi zamanla sevgini de eksiltecektir çünkü ve asla feda edilen şeyler sevgiliye bir lütufmuş gibi meze edilmemelidir. "Bak ben senin için şundan vazgeçtim" dediğinde artik o vazgeçtiğin şey önemsizleşir. Çünkü böyle dediğinde aslında ona dersin ki
"Bunu sana lütfettim, yapmayadabilirdim.. Fedakarlıklar sonrasında göze sokmamayı gerektirir.
"Mum gibi yanmazsan ışık saçamazsın.." ❤
Ben sevginin fedakarlık gerektirdiğine inanmıyorum. Karşılıklı olduğu sürece yeterince fedakar olmamış mıdır zaten iki taraf da... İnsanı bir şeylere mecbur bırakan, bir şeyleri stres ile çözüme ulaştırmaya çalışan şeye sevgi diyemem.
Cevap
5Cevap
Sevgide büyük fedakarlıklar olmamalı bence. Çünkü fedakarlık yapan kişi illa ki bir kere olsun üzülüyor (sonuçta her ilişki sonsuza kadar sürmez veya hep mükemmel gitmez) ve de kendini enayi hissediyor. Aynı zamanda karşıda ki kişi ise bu durumdan dolayı içten içe mahcubiyet, bir nevi vefa borcu hissi veriyor.
Sonunda ise "Ben senin için bunu yaptım..."la başlayan sözlere karşılık "Zorla mı yaptın senin tercihindi..." gibi cevaplar verilmesiyle ilişki iyice boka sarmış oluyor.
Hayır bunun bir de " Bunca yıl emek verdim fedakarlıkta bulundum" diyip mutsuzluğa esir olma da var. Allah asıl bundan korusun.
Sevgi, tek taraflıdır bana göre. Çünkü çift taraflı olunca alışverişe dönüyor -biri sevmeden diğeri de sevmiyor- Fedakarlık varsa bir taraf bundan yararlanan kişi olur yani dediğim gibi yine sevmeyen taraf karlı, seven taraf feda eden..
Güzel bir soru ve yazı tebrikler
Tesekkur ederim ilginiz için 😊
Bunu bataklığa dönüştürmemek gerek
Günümüzdeki sevgi bu kadar güzel anlatılmaz 👏 💯
Zaman içinde zaman yaratmaktır
Vazgeçebilmek
Cift taraflı olmalı.
Incitmemek
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?