Tek kişilik bir ilişki yaşıyormuş gibi hissediyorum?

Arkadaşlar 2 senelik bi ilişkim var. Evde buluşuyoruz erkek arkadaşımın evi bok götürüyor genellikle bana hiç mi saygın yok diyorum bir şey yok ki diyip kanepenin üzerindeki artıkları eliyle yere atıp otur diyor evi topluyorum haftada bir bulaşığını yıkıyorum çamaşırını yıkıyorum çünkü ben yapmasam yapmıyor çamaşırlar bulaşıklar leş gibi kokuyor. 1 ay hiç dokunmadığım da oldu gerçekten hiçbir şey yapmıyor ve ben o pis evde oturmaya dayanamıyorum. Genelde oturuyor online oyun oynarken arkadaşlarıyla sesli sohbet yapıyor genellikle benimle hiç konuşmuyor konuşursak da 5 dakika konuşuyoruz ve kendi kendine sohbetin bittiğine karar verip hemen oyuna giriyor. Maddi durumu kötü olsa bile ona gidip market alışverişi yapıyorum yemekler yapıyorum benim de maddi durumum o kadar iyi değil ama hem onun aç kalmasına dayanamıyorum hem de makarna yemekten gına geldi. Hiç aktivite yapmıyoruz dediğimde git o zaman zengin birini bul diye trip atıyor 2 sene içinde gerçekten kafeye gitmek dışında hiçbir şey yapmadık o kadar dil dökmeme rağmen. Bu ilişkide annesi gibi hissetmeye başladım artık onu cok seviyorum ama canım cok sıkkın. Ben daha ne yapayım ne desem kızıyor tamam ben yetersizim ayrıl o zaman diyor. Ağlayınca da ne ağlıyosun diyip kızıyor bi kere görüntülüyü yüzüme kapatmıştı. İş stresi olmasını anlıyorum ama bu normal mi? Kendimi hiçbir şekilde özel ve değerli hissetmiyorum. Yoldan çiçek koparıp bile getirsen kağıda seni seviyorum yazıp versen bile hoşuma gider maddi bir şeye ihtiyacım yok diyorum senin için yaptığım fedakarlıkları görmüyor musun senin için maaşsız işte çalışıyorum ne zaman para kazanacağım belli değil diyor. Ben ne yapıcam sürekli mutsuzum kendimi tanıyamıyorum. Kafeye bile gitmiyoruz artık dışarı bile çıkmıyoruz.